Wynagrodzenie po przywróceniu do pracy

Stan prawny: 9 czerwca 2026 r.

Kiedy przysługuje wynagrodzenie po przywróceniu do pracy?

Jeżeli pracodawca rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów, pracownik może żądać przed sądem pracy przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach albo odszkodowania. Wynika to z art. 56 § 1 Kodeksu pracy. Jeżeli sąd przywróci pracownika do pracy, samo orzeczenie nie wystarcza jeszcze do wypłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.

Kluczowe są dwa warunki. Po pierwsze, pracownik powinien dochodzić tego roszczenia - najlepiej już w pozwie albo w toku sprawy. Po drugie, wynagrodzenie z art. 57 Kodeksu pracy przysługuje pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia. W praktyce oznacza to konieczność zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia pracy i rzeczywistego powrotu, jeżeli pracodawca dopuszcza pracownika do pracy.

Jeżeli sprawa dotyczyła rozwiązania umowy bez wypowiedzenia, podstawą jest art. 57 Kodeksu pracy. Trzeba odróżnić tę sytuację od przywrócenia po wadliwym wypowiedzeniu umowy, gdzie stosuje się art. 47 Kodeksu pracy i inne limity wynagrodzenia.

Czy po 18 miesiącach bez pracy należy się wynagrodzenie za 3 miesiące?

Nie zawsze. W typowej sprawie, w której pracownik nie jest objęty szczególną ochroną, art. 57 § 1 Kodeksu pracy przewiduje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w granicach od 1 miesiąca do 3 miesięcy. Oznacza to, że sąd nie może zasądzić mniej niż za 1 miesiąc i nie może zasądzić więcej niż za 3 miesiące, ale w tych granicach ocenia okoliczności konkretnej sprawy.

Samo pozostawanie bez pracy przez 18 miesięcy nie daje więc automatycznie prawa do trzymiesięcznego wynagrodzenia. Przyznanie tylko jednego miesiąca może być zgodne z prawem, jeżeli sąd uznał, że właśnie taka kwota odpowiada okolicznościom sprawy. Jednocześnie, jeżeli pracownik uważa, że sąd pominął ważne fakty - na przykład długość sporu, sposób działania pracodawcy, szczególne skutki zwolnienia albo brak realnej możliwości znalezienia pracy - powinien rozważyć zaskarżenie wyroku w części dotyczącej wynagrodzenia.

Warto przy tym pamiętać, że wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy nie jest pełnym odszkodowaniem za cały okres bez zatrudnienia. Jest to świadczenie ustawowo limitowane, powiązane z przywróceniem do pracy. W wyjątkowych sytuacjach można rozważać także inne roszczenia, ale wymagają one odrębnej podstawy prawnej i wykazania przesłanek odpowiedzialności pracodawcy.

Kiedy wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy?

Inaczej wygląda sytuacja pracowników objętych szczególną ochroną. Zgodnie z art. 57 § 2 Kodeksu pracy wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy przysługuje m.in. wtedy, gdy umowę rozwiązano z pracownikiem objętym ochroną przedemerytalną z art. 39 Kodeksu pracy, z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego, a także od dnia złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części do dnia zakończenia tego urlopu.

Przepis ten obejmuje również przypadki, w których rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego. Może to dotyczyć na przykład niektórych działaczy związkowych, społecznych inspektorów pracy albo innych osób korzystających z ustawowej ochrony trwałości stosunku pracy. Każdorazowo trzeba jednak sprawdzić konkretną podstawę ochrony, jej zakres oraz to, czy obejmowała ona rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia.

Jeżeli pracownik należy do tej grupy i został przywrócony do pracy, sąd co do zasady powinien zasądzić wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy. Nadal jednak konieczne jest podjęcie pracy po przywróceniu albo skuteczne zgłoszenie gotowości jej podjęcia.

Zgłoszenie gotowości do pracy po wyroku

Po przywróceniu do pracy pracownik powinien działać szybko. Z art. 48 § 1 Kodeksu pracy, stosowanego odpowiednio na podstawie art. 57 § 4, wynika, że pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy pracownik nie zgłosi gotowości niezwłocznego podjęcia pracy. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.

Najbezpieczniej zgłosić gotowość do pracy na piśmie albo w sposób dający dowód doręczenia, na przykład listem poleconym, wiadomością e-mail z potwierdzeniem, przez pełnomocnika procesowego albo osobiście z potwierdzeniem odbioru na kopii pisma. W treści warto wskazać, że pracownik pozostaje gotowy do niezwłocznego podjęcia pracy na stanowisku i warunkach wynikających z wyroku.

Jeżeli przed przywróceniem do pracy pracownik podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, art. 48 § 2 Kodeksu pracy pozwala mu rozwiązać tę umowę bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem, w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy. Rozwiązanie umowy w tym trybie wywołuje skutki takie jak rozwiązanie umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.

Co zrobić, gdy sąd zasądził tylko jeden miesiąc?

Jeżeli wyrok nie jest jeszcze prawomocny, pierwszym krokiem jest złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Co do zasady taki wniosek składa się w terminie tygodnia od ogłoszenia wyroku, a jeżeli wyrok doręcza się z urzędu - od dnia jego doręczenia. We wniosku trzeba wskazać, czy uzasadnienie ma dotyczyć całości wyroku, czy tylko określonej części, na przykład punktu dotyczącego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.

Po doręczeniu wyroku z uzasadnieniem apelację wnosi się zasadniczo w terminie dwóch tygodni do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Jeżeli termin do sporządzenia uzasadnienia został przedłużony, termin na apelację może wynosić trzy tygodnie, o czym sąd powinien zawiadomić stronę przy doręczeniu wyroku z uzasadnieniem.

W apelacji można kwestionować nie tylko samo przywrócenie do pracy albo jego odmowę, lecz także wysokość zasądzonego wynagrodzenia. Jeżeli pracownik domaga się wynagrodzenia za 3 miesiące zamiast za 1 miesiąc, powinien jasno wskazać wartość zaskarżenia i argumenty przemawiające za wyższą kwotą. Jeżeli pracownik był objęty szczególną ochroną, trzeba powołać konkretną podstawę tej ochrony i wykazać, że obejmowała ona moment rozwiązania umowy.

Czy zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne albo zasiłek dla bezrobotnych wpływają na wynagrodzenie?

Okres pozostawania bez pracy może obejmować różne sytuacje życiowe pracownika. Jeżeli w tym czasie pracownik był niezdolny do pracy i pobierał zasiłek chorobowy, w orzecznictwie przyjmuje się, że za ten sam okres nie powinien otrzymywać jednocześnie zasiłku i wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Podobnie Sąd Najwyższy wypowiadał się w odniesieniu do świadczenia rehabilitacyjnego.

Inaczej oceniano natomiast zasiłek dla bezrobotnych - jego pobranie nie musi automatycznie pomniejszać wynagrodzenia z art. 57 Kodeksu pracy. W praktyce każdą sprawę trzeba jednak sprawdzić indywidualnie, ponieważ znaczenie mogą mieć rodzaj świadczenia, okres jego pobierania, treść żądania pozwu oraz sposób rozstrzygnięcia przez sąd.

Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy oblicza się według zasad właściwych dla tego świadczenia, z uwzględnieniem wynagrodzenia pracownika, które stanowi podstawę ustalenia należnej kwoty. Jeżeli w trakcie sporu zmieniły się składniki płacy albo pracownik otrzymywał zmienne wynagrodzenie, warto dołączyć dokumenty płacowe i precyzyjnie wyliczyć roszczenie.

FAQ

Czy po przywróceniu do pracy zawsze dostanę wynagrodzenie za 3 miesiące?

Nie. W zwykłych przypadkach sąd zasądza wynagrodzenie w granicach od 1 do 3 miesięcy. Trzy miesiące nie są automatyczne, nawet gdy proces trwał dłużej.

Kiedy przysługuje wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy?

Przede wszystkim wtedy, gdy pracownik był objęty szczególną ochroną, np. ochroną przedemerytalną, ochroną w ciąży, w okresie urlopu macierzyńskiego albo inną ochroną wynikającą z przepisów szczególnych. Trzeba jednak sprawdzić, czy ochrona rzeczywiście obowiązywała w dniu rozwiązania umowy.

Czy muszę wrócić do pracy, żeby dostać wynagrodzenie z art. 57 Kodeksu pracy?

Tak. Wynagrodzenie przysługuje pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia. Dlatego po wyroku trzeba zgłosić gotowość niezwłocznego podjęcia pracy i zachować dowód takiego zgłoszenia.

Ile mam czasu na zgłoszenie gotowości do pracy?

Zasadniczo 7 dni od przywrócenia do pracy. Jeżeli pracownik przekroczy ten termin, pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia, chyba że opóźnienie nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.

Czy muszę żądać wynagrodzenia już w pozwie?

Najbezpieczniej zgłosić to żądanie już w pozwie albo w toku procesu o przywrócenie do pracy. Orzecznictwo dopuszcza dochodzenie tego roszczenia także odrębnie, ale jego uzyskanie wymaga wyraźnego zgłoszenia żądania zasądzenia wynagrodzenia.

Co zrobić, jeśli sąd zasądził tylko jednomiesięczne wynagrodzenie?

Jeżeli wyrok nie jest prawomocny, trzeba w terminie złożyć wniosek o uzasadnienie, przeanalizować motywy sądu i rozważyć apelację w części dotyczącej wysokości wynagrodzenia. Po uprawomocnieniu się wyroku możliwości zmiany rozstrzygnięcia są znacznie ograniczone.

Czy zasiłek chorobowy pomniejsza wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy?

Za ten sam okres pracownik co do zasady nie powinien otrzymywać jednocześnie zasiłku chorobowego i wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Inaczej może być oceniany zasiłek dla bezrobotnych. Warto sprawdzić dokładne okresy pobierania świadczeń.

Źródła

1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. 2025 poz. 277 ze zm. - w szczególności art. 48, art. 56 i art. 57.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. 2024 poz. 1568 ze zm. - w szczególności art. 328 i art. 369.
3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2009 r., I PZ 1/09 - w zakresie konieczności zgłoszenia roszczenia o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy.
4. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2019 r., II PK 175/17 - w zakresie funkcji wynagrodzenia z art. 57 Kodeksu pracy i granic ochrony z art. 57 § 2.
5. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 1983 r., I PRN 139/82; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1992 r., I PZP 27/92; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1993 r., I PRN 2/93 - w zakresie wpływu zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego i zasiłku dla bezrobotnych na wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.