Badanie kontrolne po chorobie a kolejne L4

Badanie kontrolne po zwolnieniu dłuższym niż 30 dni

Zgodnie z art. 229 Kodeksu pracy pracownik podlega kontrolnym badaniom lekarskim w razie niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą. Celem takiego badania jest ustalenie, czy pracownik może wykonywać pracę na dotychczasowym stanowisku.

Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do wykonywania pracy na określonym stanowisku. Dlatego samo skierowanie na badanie kontrolne po 82 dniach zwolnienia jest prawidłowe.

Trzeba jednak rozróżnić dwie sytuacje. Jeżeli pracownik zakończył poprzednie zwolnienie i faktycznie wraca do pracy, powinien przejść badanie kontrolne przed dopuszczeniem do obowiązków. Jeżeli natomiast przed tym powrotem stał się ponownie niezdolny do pracy i otrzymał nowe zwolnienie lekarskie, nie jest w praktyce gotowy do podjęcia pracy. W takim układzie badanie kontrolne powinno zostać wykonane przed rzeczywistym powrotem po zakończeniu aktualnego L4.

Zobacz również: badania kontrolne po zwolnieniu lekarskim do 30 dni

Czy pracownik na nowym L4 musi iść na badanie medycyny pracy?

Jeżeli pracownik jest obecnie niezdolny do pracy i posiada aktualne zwolnienie lekarskie, badanie kontrolne medycyny pracy co do zasady powinno służyć dopuszczeniu go do pracy dopiero po zakończeniu tej niezdolności. Lekarz medycyny pracy ocenia zdolność do wykonywania pracy, a nie zasadność zwolnienia wystawionego przez lekarza leczącego.

W opisanej sytuacji rozsądne jest przekazanie pracodawcy informacji, że pracownik otrzymał nowe zwolnienie lekarskie od poniedziałku i z tego powodu nie może obecnie wrócić do pracy. Można jednocześnie poprosić o wyznaczenie terminu badania kontrolnego po zakończeniu aktualnego zwolnienia, przed dopuszczeniem do pracy.

Samo niestawienie się na badanie w okresie aktualnego L4 nie powinno być automatycznie traktowane jako odmowa wykonania polecenia, jeżeli pracownik jest usprawiedliwienie nieobecny z powodu choroby i informuje o tym pracodawcę. Dla bezpieczeństwa warto zachować korespondencję z pracodawcą oraz potwierdzenia przekazania zwolnienia i zaświadczeń.

Weekendowa przerwa a okres zasiłkowy

Okres zasiłkowy wynosi zasadniczo 182 dni, a w przypadku niezdolności do pracy przypadającej w okresie ciąży albo spowodowanej gruźlicą 270 dni. Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy.

Istotna zmiana praktyczna polega na tym, że przy kolejnych niezdolnościach do pracy rozdzielonych przerwą nieprzekraczającą 60 dni poprzednie okresy co do zasady również wlicza się do jednego okresu zasiłkowego. Nie należy więc zakładać, że sama sobota i niedziela bez zwolnienia automatycznie otwierają całkowicie nowy limit 182 dni.

W opisanym stanie faktycznym poprzednie zwolnienie trwało 82 dni, a kolejne zostało wystawione od poniedziałku po weekendzie. Ponieważ przerwa jest krótsza niż 60 dni, z punktu widzenia okresu zasiłkowego należy liczyć się z sumowaniem tych okresów. Oznacza to, że nowe trzytygodniowe zwolnienie nie musi rozpoczynać nowego okresu zasiłkowego, lecz może powiększyć dotychczasowy wykorzystany limit.

To, czy zwolnienia dotyczą psychiatrycznej przyczyny niezdolności, czy urazu kręgosłupa, nie jest obecnie wystarczającym argumentem do automatycznego rozpoczęcia nowego okresu zasiłkowego po krótkiej przerwie. W razie wątpliwości warto uzyskać stanowisko płatnika zasiłku albo ZUS, bo to kwestia z zakresu ubezpieczeń społecznych, a nie wyłącznie decyzja pracodawcy.

Nowe zwolnienie lekarskie a możliwość zakwestionowania przez pracodawcę

Pracodawca nie może samodzielnie unieważnić zwolnienia lekarskiego tylko dlatego, że wcześniej skierował pracownika na badanie kontrolne. Zwolnienie lekarskie jest dokumentem usprawiedliwiającym nieobecność, o ile zostało prawidłowo wystawione i nie zostało zakwestionowane w przewidzianej procedurze.

Kontrola prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego albo zasadności orzeczenia o niezdolności do pracy odbywa się w odrębnych trybach. W praktyce pracodawca może reagować, jeżeli pracownik wykonuje pracę zarobkową w czasie zwolnienia albo wykorzystuje L4 niezgodnie z jego celem. Sam fakt wystawienia nowego zwolnienia przez ortopedę po zakończeniu poprzedniego leczenia psychiatrycznego nie przesądza o nadużyciu.

Jeżeli aktualne zwolnienie wynika z urazu kręgosłupa, pracownik powinien stosować się do zaleceń lekarza i nie podejmować czynności sprzecznych z celem zwolnienia. Jeżeli ma skierowanie do lekarza medycyny pracy, najlepiej pisemnie poinformować pracodawcę, że badanie będzie możliwe po ustaniu aktualnej niezdolności do pracy.

Zatrudnienie krótsze niż 6 miesięcy i ochrona przed rozwiązaniem umowy

W opisanej sprawie ważne jest także to, że pracownik jest zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy. Kodeks pracy przewiduje w takiej sytuacji krótszy okres ochrony przed rozwiązaniem umowy bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej niezdolności do pracy.

Przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy pracodawca może rozważać zastosowanie art. 53 Kodeksu pracy, jeżeli niezdolność do pracy z powodu choroby trwa dłużej niż 3 miesiące. Nie oznacza to jednak, że każde kolejne L4 automatycznie daje podstawę do rozwiązania umowy. Znaczenie mają dokładne daty zwolnień, to, czy niezdolność była ciągła, dokumenty potwierdzające zakończenie poprzedniego leczenia oraz okoliczności powstania nowego urazu.

Weekendowa przerwa i zaświadczenie o zakończeniu poprzedniego leczenia mogą być argumentem, że poprzednia niezdolność ustała. Jednocześnie przy tak krótkiej przerwie i braku faktycznego powrotu do pracy pracodawca może próbować oceniać sprawę ostrożnie. Dlatego w razie konfliktu nie należy ograniczać się do ogólnego stwierdzenia, że weekend zawsze rozpoczyna wszystko od nowa.

Co pracownik powinien zrobić praktycznie?

Po pierwsze, powinien niezwłocznie poinformować pracodawcę o nowym zwolnieniu lekarskim i upewnić się, że dokument jest dostępny dla pracodawcy w systemie albo został prawidłowo przekazany. Po drugie, warto odpowiedzieć na skierowanie na badanie kontrolne, wskazując, że pracownik obecnie przebywa na kolejnym zwolnieniu i prosi o wyznaczenie terminu badania po jego zakończeniu.

Po trzecie, należy zachować zaświadczenie od lekarza prowadzącego o zakończeniu poprzedniego leczenia oraz gotowości do powrotu do pracy. Taki dokument może mieć znaczenie dowodowe, zwłaszcza gdy pracodawca kwestionuje, czy między chorobami rzeczywiście była przerwa.

Po czwarte, trzeba pamiętać, że przerwa weekendowa nie daje pewności nowego okresu zasiłkowego. Jeżeli spór dotyczy świadczeń chorobowych, decydujące może być stanowisko płatnika zasiłku lub ZUS, a w razie odmowy świadczenia przysługuje droga odwoławcza.

FAQ

Czy weekend między zwolnieniami rozpoczyna nowy okres zasiłkowy?

Nie zawsze. Przy przerwie nieprzekraczającej 60 dni poprzednie okresy niezdolności do pracy zasadniczo wlicza się do jednego okresu zasiłkowego. Sama sobota i niedziela bez L4 nie dają więc pewności nowego limitu 182 dni.

Czy trzeba iść na badanie kontrolne, gdy jest już nowe L4?

Badanie kontrolne jest potrzebne przed dopuszczeniem do pracy po chorobie trwającej dłużej niż 30 dni. Jeżeli pracownik jest aktualnie niezdolny do pracy z powodu nowego zwolnienia, powinien poinformować o tym pracodawcę i zwykle wykonać badanie po zakończeniu bieżącego L4.

Czy badanie medycyny pracy może unieważnić zwolnienie lekarskie?

Nie. Lekarz medycyny pracy ocenia zdolność do wykonywania pracy na danym stanowisku, a nie unieważnia zwolnienia wystawionego przez lekarza leczącego. Zasadność L4 może być oceniana w odrębnych procedurach kontrolnych.

Czy pracodawca może zwolnić pracownika chorującego krócej niż 6 miesięcy zatrudnienia?

Przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy Kodeks pracy przewiduje krótszą ochronę przy długotrwałej chorobie. Możliwość rozwiązania umowy zależy jednak od dokładnego czasu trwania niezdolności, przerw między zwolnieniami i spełnienia warunków z art. 53 Kodeksu pracy.

Jak odpowiedzieć pracodawcy na skierowanie na badanie?

Najlepiej krótko i pisemnie wskazać, że pracownik otrzymał nowe zwolnienie lekarskie i pozostaje obecnie niezdolny do pracy, a badanie kontrolne wykona przed faktycznym powrotem do pracy po zakończeniu aktualnego L4.

Podsumowanie

Sytuacja nie jest patowa, ale wymaga prawidłowego rozdzielenia kilku instytucji. Skierowanie na badanie kontrolne po 82 dniach choroby jest prawidłowe, ale jeśli pracownik przed powrotem do pracy otrzymał nowe L4, powinien poinformować pracodawcę i wykonać badanie przed rzeczywistym dopuszczeniem do pracy po zakończeniu aktualnej niezdolności.

Jednocześnie nie należy opierać się na założeniu, że weekendowa przerwa automatycznie rozpoczyna nowy okres zasiłkowy. Przy przerwie krótszej niż 60 dni poprzednie i kolejne okresy choroby mogą się sumować. Osobnej analizy wymaga też ochrona przed rozwiązaniem umowy, zwłaszcza gdy pracownik jest zatrudniony krócej niż 6 miesięcy.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141

2. Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.