• Stan prawny na: 2026-05-31
Przyznanie przez ZUS renty z tytułu niezdolności do pracy nie rozwiązuje automatycznie umowy o pracę, ale po zakończeniu zatrudnienia może dawać prawo do odprawy rentowej. Pracownik zachowuje też prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, jeżeli urlop nie zostanie wykorzystany przed ustaniem stosunku pracy.
W artykule wyjaśniamy, kiedy należy się odprawa, kiedy pracodawca może skierować pracownika na urlop w okresie wypowiedzenia, jak wygląda termin wypłaty ekwiwalentu po zmianach obowiązujących w 2026 r. oraz na co uważać przy porozumieniu stron.

Sama decyzja ZUS o przyznaniu renty, nawet renty okresowej z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, nie powoduje automatycznego ustania umowy o pracę. Stosunek pracy musi zakończyć się w jeden z przewidzianych prawem sposobów, np. przez wypowiedzenie, porozumienie stron, rozwiązanie bez wypowiedzenia albo z upływem czasu, na jaki zawarto umowę. Szerzej opisujemy też zagadnienie: Renta z ZUS a rozwiązanie umowy o pracę.
Ma to duże znaczenie praktyczne. Dopóki umowa trwa, pracownik pozostaje pracownikiem i pracodawca powinien rozliczać jego prawa pracownicze na zasadach wynikających z Kodeksu pracy. Dopiero ustanie stosunku pracy otwiera rozliczenie końcowe, w tym wypłatę odprawy rentowej i ekwiwalentu za urlop, jeżeli spełnione są ustawowe warunki.
W przypadku pracownika, który ma 59 lat i uzyskał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, trzeba dodatkowo pamiętać o art. 40 Kodeksu pracy. Przepis ten wyłącza ochronę przedemerytalną z art. 39 Kodeksu pracy w razie uzyskania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Nie oznacza to jednak, że pracodawca może rozwiązać umowę dowolnie. Nadal musi zastosować prawidłowy tryb rozwiązania umowy, zachować wymagane terminy i rozliczyć należne świadczenia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 92(1) Kodeksu pracy pracownikowi, który spełnia warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy albo do emerytury, a jego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę albo emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.
W praktyce oznacza to, że odprawa rentowa będzie należna, jeżeli istnieje związek między zakończeniem zatrudnienia a przejściem pracownika na rentę. Związek ten może wynikać z okoliczności sprawy, z treści porozumienia stron, z wypowiedzenia, z korespondencji z pracodawcą albo z dokumentów kadrowych. Nie jest decydujące samo to, czy umowę wypowiada pracodawca, czy pracownik, lecz to, czy rozwiązanie stosunku pracy pozostaje w związku z nabyciem prawa do renty.
Jeżeli ZUS przyznał pracownikowi rentę z tytułu niezdolności do pracy, a następnie umowa o pracę zostaje rozwiązana właśnie dlatego, że pracownik przechodzi na rentę i nie kontynuuje zatrudnienia, pracodawca powinien wypłacić odprawę rentową. Wysokość minimalna to jednomiesięczne wynagrodzenie obliczane według zasad stosowanych przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Układ zbiorowy, regulamin wynagradzania albo pragmatyka służbowa mogą przewidywać odprawę wyższą.
Warto zadbać, aby w dokumentach nie powstała niejasność co do przyczyny zakończenia zatrudnienia. Przy porozumieniu stron dobrze jest wskazać, że umowa rozwiązuje się w związku z przejściem pracownika na rentę z tytułu niezdolności do pracy. Przydatne może być również zestawienie tematu z sytuacją opisaną szerzej jako zwolnienie pracownika, który otrzymał prawo do renty.
Tak, porozumienie stron samo w sobie nie pozbawia pracownika odprawy rentowej. Kluczowe jest to, czy ustanie stosunku pracy następuje w związku z przejściem na rentę. Jeżeli pracownik i pracodawca podpisują porozumienie tylko po to, aby formalnie zakończyć zatrudnienie po decyzji ZUS, odprawa rentowa co do zasady powinna zostać wypłacona.
Inaczej może być wtedy, gdy rozwiązanie umowy nie ma realnego związku z rentą, np. pracownik już wcześniej otrzymał odprawę rentową albo emerytalną, kontynuuje zatrudnienie bez związku z rentą, a po dłuższym czasie umowa kończy się z zupełnie innej przyczyny. Pracownik, który raz otrzymał odprawę emerytalną lub rentową, nie może ponownie nabyć prawa do tej odprawy na podstawie art. 92(1) Kodeksu pracy.
Przed podpisaniem porozumienia warto sprawdzić, czy dokument nie pomija należnych rozliczeń. Porozumienie powinno określać datę ustania umowy, ale nie powinno być wykorzystywane do niejasnego odsuwania wypłaty świadczeń albo sugerowania, że pracownik rezygnuje z ustawowych należności.
Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przysługuje wtedy, gdy pracownik nie wykorzystał urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy. Wynika to z art. 171 Kodeksu pracy. Nie ma tu znaczenia, czy umowa kończy się przez wypowiedzenie, porozumienie stron, upływ czasu, czy inny dopuszczalny tryb.
Pracodawca może jednak w okresie wypowiedzenia jednostronnie udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego. Jeżeli pracownik wykorzysta urlop w naturze przed końcem zatrudnienia, za te dni ekwiwalent już nie przysługuje. Jeżeli natomiast urlop pozostanie niewykorzystany, pracodawca powinien wypłacić ekwiwalent za dni urlopu zaległego i za urlop bieżący należny proporcjonalnie do okresu zatrudnienia w roku ustania stosunku pracy.
Od 27 stycznia 2026 r. obowiązuje doprecyzowany termin wypłaty ekwiwalentu. Co do zasady pracodawca wypłaca ekwiwalent w terminie wypłaty wynagrodzenia ustalonym u danego pracodawcy. Jeżeli jednak ten termin wypłaty przypada przed dniem rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy, ekwiwalent trzeba wypłacić w terminie 10 dni od ustania stosunku pracy. Gdy tak wyznaczony dzień jest dniem wolnym od pracy, wypłata powinna nastąpić w dniu poprzedzającym.
Wyjątkowo ekwiwalent nie musi być wypłacony, gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie kolejnej umowy o pracę zawartej z tym samym pracodawcą bezpośrednio po poprzedniej umowie. W typowej sytuacji przejścia na rentę taka kontynuacja zatrudnienia zwykle jednak nie występuje.
Szersze omówienie praktycznych rozliczeń urlopowych przy końcu zatrudnienia znajdziesz w materiale: wypowiedzenie a zaległy urlop.
Odprawa rentowa z art. 92(1) Kodeksu pracy to nie to samo co odprawa pieniężna przewidziana w ustawie o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Ta druga odprawa może przysługiwać, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 20 pracowników i rozwiązuje umowę z przyczyn niedotyczących pracownika, np. z powodu likwidacji stanowiska, reorganizacji albo redukcji etatów.
Jeżeli rzeczywistą przyczyną rozwiązania umowy jest wyłącznie przejście pracownika na rentę, podstawowym świadczeniem będzie odprawa rentowa. Jeżeli natomiast jednocześnie występuje likwidacja stanowiska albo inna przyczyna niedotycząca pracownika, trzeba osobno zbadać prawo do odprawy z ustawy o zwolnieniach grupowych. Te świadczenia mają różne podstawy prawne i w konkretnych sytuacjach mogą wystąpić obok siebie.
Przy odprawie z przyczyn niedotyczących pracownika wysokość zależy od stażu pracy u danego pracodawcy i wynosi równowartość jednomiesięcznego, dwumiesięcznego albo trzymiesięcznego wynagrodzenia. Obowiązuje też ustawowy limit, który nie może przekroczyć 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy. Od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 4806 zł brutto, więc limit wynosi 72 090 zł brutto.
Jeżeli pracodawca powołuje się na reorganizację, redukcję etatu albo likwidację stanowiska, pomocne może być omówienie: wypłacenie odprawy a likwidacja stanowiska pracy.
Przed podpisaniem porozumienia albo po otrzymaniu wypowiedzenia warto uporządkować dokumenty. Najważniejsze będą: decyzja ZUS o przyznaniu renty, informacja o wymiarze niewykorzystanego urlopu, ewentualne pismo o rozwiązaniu umowy, projekt porozumienia stron, regulamin wynagradzania oraz świadectwo pracy po ustaniu zatrudnienia.
Pracownik powinien sprawdzić przede wszystkim:
Jeżeli pracodawca nie wypłaci należnych świadczeń, pracownik może wezwać go do zapłaty, zgłosić sprawę do Państwowej Inspekcji Pracy albo dochodzić roszczeń przed sądem pracy. Roszczenia ze stosunku pracy co do zasady przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym stały się wymagalne.
Poniższe przykłady pokazują, jak te same zasady mogą działać w różnych sytuacjach związanych z rentą, urlopem i rozwiązaniem umowy o pracę.
Pani Maria otrzymała decyzję ZUS o przyznaniu renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Pracodawca i pracownica podpisali porozumienie stron, w którym wskazano, że umowa rozwiązuje się w związku z przejściem na rentę. W dniu rozliczenia końcowego pracodawca powinien wypłacić odprawę rentową oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop, którego nie udzielił przed ustaniem zatrudnienia.
Pan Andrzej ma przyznaną rentę okresową, ale pracodawca w okresie wypowiedzenia skierował go na część zaległego urlopu. Pracownik wykorzystał 10 dni urlopu, a 6 dni pozostało nierozliczonych. Po zakończeniu umowy pracodawca wypłaca odprawę rentową oraz ekwiwalent tylko za pozostałe 6 dni, ponieważ urlop wykorzystany w naturze nie podlega już zamianie na pieniądze.
Pani Barbara otrzymała rentę, a jednocześnie jej pracodawca likwiduje dział, w którym była zatrudniona. Jeżeli pracodawca zatrudnia co najmniej 20 pracowników, a przyczyną rozwiązania umowy jest likwidacja stanowiska, trzeba ocenić nie tylko prawo do odprawy rentowej, ale także prawo do odprawy z przyczyn niedotyczących pracownika. W takim przypadku decydują dokumenty rozwiązujące umowę i rzeczywista przyczyna zakończenia zatrudnienia.
Nie. Decyzja ZUS nie rozwiązuje umowy automatycznie. Umowa może zostać rozwiązana przez pracodawcę, przez pracownika, za porozumieniem stron albo w innym dopuszczalnym trybie. Dla odprawy rentowej najważniejsze jest to, aby ustanie zatrudnienia pozostawało w związku z przejściem na rentę.
Tak, jeżeli jest to renta z tytułu niezdolności do pracy i stosunek pracy ustaje w związku z przejściem na rentę. Przepisy nie ograniczają odprawy wyłącznie do renty stałej.
Podstawowa odprawa rentowa wynosi jednomiesięczne wynagrodzenie. Pracownik może otrzymać więcej, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, układ zbiorowy, regulamin wynagradzania albo inne wewnętrzne źródła prawa pracy.
Tak. W okresie wypowiedzenia pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego, a pracownik ma obowiązek ten urlop wykorzystać. Ekwiwalent przysługuje tylko za urlop, który pozostanie niewykorzystany w dniu ustania stosunku pracy.
Od 27 stycznia 2026 r. ekwiwalent wypłaca się co do zasady w terminie wypłaty wynagrodzenia ustalonym u pracodawcy. Jeżeli termin wypłaty wynagrodzenia przypada przed dniem ustania zatrudnienia, ekwiwalent należy wypłacić w terminie 10 dni od rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy.
W konkretnych sytuacjach tak, ponieważ są to dwa różne świadczenia. Odprawa rentowa wynika z przejścia na rentę, a odprawa z ustawy o zwolnieniach grupowych z przyczyn niedotyczących pracownika, np. likwidacji stanowiska. Każdą podstawę trzeba ocenić osobno.
Nie. Pracownik, który otrzymał odprawę emerytalną albo rentową, nie może ponownie nabyć do niej prawa na podstawie art. 92(1) Kodeksu pracy.
Pracownik, któremu ZUS przyznał rentę z tytułu niezdolności do pracy, zachowuje prawo do rozliczenia końcowego ze stosunku pracy. Jeżeli umowa ustaje w związku z przejściem na rentę, pracodawca powinien wypłacić odprawę rentową w wysokości co najmniej jednomiesięcznego wynagrodzenia. Dodatkowo, jeżeli pracownik nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego, przysługuje mu ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane dni.
Najczęstsze problemy dotyczą tego, czy rozwiązanie umowy rzeczywiście następuje w związku z rentą, czy porozumienie stron prawidłowo opisuje sytuację, ile urlopu pozostało do rozliczenia i czy obok odprawy rentowej nie należy się także odprawa z przyczyn niedotyczących pracownika. Dlatego przed podpisaniem dokumentów warto sprawdzić projekt porozumienia lub wypowiedzenia oraz wyliczenia pracodawcy.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141, w szczególności art. 39, art. 40, art. 92(1), art. 167(1), art. 171 i art. 291.
2. Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz.U. 2003 nr 90 poz. 844, w szczególności art. 8.
3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2025 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. - Dz.U. 2025 poz. 1242.
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marta Handzlik
Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizuje się w prawie oświatowym i prawie pracy . Jest praktykującym prawnikiem z wieloletnim doświadczeniem zawodowym i byłym pracownikiem Ministerstwa Edukacji Narodowej....
>> więcej informacji