• Stan prawny na: 2026-06-06
Rodzic wychowujący dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia nie może być bez swojej zgody zatrudniany w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, w systemie przerywanego czasu pracy ani delegowany poza stałe miejsce pracy. Sama praca w sobotę nie zawsze jest jednak nadgodziną.
W artykule wyjaśniamy, kiedy praca w wolną sobotę wymaga oddania innego dnia wolnego, kiedy może stać się pracą nadliczbową oraz czy pracodawca może jednostronnie wyznaczyć dzień wolny dopiero na koniec okresu rozliczeniowego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Podstawowa zasada czasu pracy wynika z art. 129 § 1 Kodeksu pracy: czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Co do zasady okres rozliczeniowy nie powinien przekraczać 4 miesięcy, ale art. 129 § 2 pozwala przedłużyć go maksymalnie do 12 miesięcy, jeżeli uzasadniają to przyczyny obiektywne, techniczne albo dotyczące organizacji pracy oraz zachowane są ogólne zasady ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.
Sam fakt, że w zakładzie obowiązuje 12-miesięczny okres rozliczeniowy, nie oznacza jeszcze pełnej dowolności pracodawcy. Taki okres powinien być prawidłowo wprowadzony w trybie przewidzianym w przepisach o czasie pracy, a rozkład czasu pracy pracownika powinien być sporządzony co najmniej na 1 miesiąc i przekazany pracownikowi z odpowiednim wyprzedzeniem. Jeżeli sobota jest w grafiku dniem pracy, a inny dzień w tym samym okresie rozliczeniowym jest dniem wolnym, taka sobota może być zwykłym dniem pracy, o ile nie dochodzi do przekroczenia norm czasu pracy ani naruszenia odpoczynku dobowego i tygodniowego.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy sobota była już ustalona jako dzień wolny wynikający z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy, a pracodawca później poleca pracę w tym dniu. Wtedy należy badać nie tylko roczny wymiar czasu pracy, ale także to, czy istnieją przesłanki polecenia takiej pracy i czy pracownik otrzyma prawidłową rekompensatę.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie każda praca w sobotę jest automatycznie pracą w godzinach nadliczbowych. Zgodnie z art. 151 § 1 Kodeksu pracy nadgodziny występują wtedy, gdy praca jest wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy albo ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy.
Jeżeli pracownik ma zaplanowaną pracę w sobotę jako zwykły dzień pracy, a w zamian w grafiku ma inny dzień wolny, to sama sobota nie przesądza jeszcze o nadgodzinach. Trzeba sprawdzić cały rozkład, normę dobową, przeciętną normę tygodniową, odpoczynki oraz wymiar czasu pracy obliczony według art. 130 Kodeksu pracy.
Jeżeli jednak praca przypada w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, zastosowanie ma art. 1513 Kodeksu pracy. Pracownikowi przysługuje wtedy inny dzień wolny od pracy udzielony do końca okresu rozliczeniowego, w terminie z nim uzgodnionym. Oznacza to, że pracodawca nie powinien z góry narzucać terminu dnia wolnego bez żadnego uzgodnienia z pracownikiem.
Jeżeli dnia wolnego nie udzielono do końca okresu rozliczeniowego albo przez pracę w sobotę doszło do przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy, może powstać prawo do rekompensaty jak za pracę nadliczbową. W praktyce najważniejsze jest więc ustalenie, czy sobota była zwykłym dniem pracy w harmonogramie, czy dniem wolnym, w którym pracodawca polecił dodatkową pracę.
Najważniejsza zmiana w stosunku do starszych opracowań polega na tym, że obecnie art. 178 § 2 Kodeksu pracy chroni pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia. Pracodawca nie może bez zgody takiego pracownika zatrudniać go w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, w systemie czasu pracy określonym w art. 139 Kodeksu pracy, czyli w systemie przerywanego czasu pracy, ani delegować poza stałe miejsce pracy.
To uprawnienie nie oznacza jednak ogólnego zakazu pracy w soboty. Jeżeli sobota jest prawidłowo zaplanowanym dniem pracy w rozkładzie i nie jest pracą nadliczbową, nocną, przerywaną ani delegacją poza stałe miejsce pracy, sam status rodzica dziecka do 8 lat nie daje automatycznego prawa do odmowy wykonania pracy. Pracownik może natomiast kwestionować polecenie, jeżeli narusza ono przepisy o czasie pracy, odpoczynku, harmonogramach albo rekompensacie za pracę w dniu wolnym.
Jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie dziecka są zatrudnieni, z ochrony z art. 178 § 2 korzysta jedno z nich. W praktyce pracodawca często zbiera od pracownika oświadczenie, czy korzysta z tego uprawnienia. Zgoda na pracę w nadgodzinach, porze nocnej, systemie przerywanym albo delegowanie powinna być dobrowolna i może zostać wycofana, zwłaszcza gdy zmienia się sytuacja rodzinna pracownika.
Przy pracy w dniu wolnym wynikającym z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy przepisy wymagają udzielenia innego dnia wolnego do końca okresu rozliczeniowego w terminie uzgodnionym z pracownikiem. Sformułowanie "uzgodnionym" ma znaczenie praktyczne: pracodawca powinien podjąć z pracownikiem realne ustalenia, a nie jedynie poinformować go, że wszystkie wolne dni zostaną odebrane w ostatnich dniach grudnia.
Nie oznacza to jednak, że pracownik może dowolnie blokować każdy termin dnia wolnego. Pracodawca odpowiada za organizację czasu pracy i musi doprowadzić do prawidłowej rekompensaty przed końcem okresu rozliczeniowego. Jeżeli strony nie potrafią ustalić terminu, sprawa wymaga oceny konkretnego harmonogramu, liczby przepracowanych godzin, przyczyn polecenia pracy w sobotę i tego, czy pracownik realnie miał możliwość skorzystania z dnia wolnego.
Przy długim, 12-miesięcznym okresie rozliczeniowym oddanie dni wolnych dopiero pod koniec roku może być dopuszczalne tylko wtedy, gdy mieści się w okresie rozliczeniowym i nie narusza innych przepisów. Nie zwalnia to pracodawcy z obowiązku zachowania odpoczynków, prawidłowego planowania pracy oraz uzgodnienia terminu dnia wolnego, gdy chodzi o rekompensatę pracy w dniu wolnym z art. 1513 Kodeksu pracy.
Rodzic dziecka do 8 lat może odmówić pracy, jeżeli polecenie pracy w sobotę w rzeczywistości prowadzi do zatrudnienia w godzinach nadliczbowych bez jego zgody. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy praca powoduje przekroczenie dobowej normy czasu pracy, przedłużonego dobowego wymiaru pracy albo przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w okresie rozliczeniowym.
Odmowa może być również uzasadniona, gdy praca miałaby przypadać w porze nocnej, wiązać się z delegowaniem poza stałe miejsce pracy albo z pracą w systemie przerywanym, a pracownik wychowujący dziecko do 8 lat nie wyraził zgody. W takich przypadkach ochrona rodzicielska działa niezależnie od tego, czy pracodawca ma szczególne potrzeby organizacyjne.
Jeżeli natomiast sobota została prawidłowo ujęta w harmonogramie jako zwykły dzień pracy, a pracownik otrzymuje inny dzień wolny i nie dochodzi do nadgodzin ani innych zakazanych form zatrudnienia, sama opieka nad dzieckiem do 8 lat nie wystarczy do odmowy. W razie sporu pracownik powinien zachować polecenia, harmonogram, informację o dniach wolnych oraz swoje oświadczenie dotyczące korzystania z uprawnień rodzicielskich.
Pracownik powinien najpierw ustalić, jaki charakter ma planowana sobota. Warto sprawdzić, czy jest ona wpisana w harmonogram jako dzień pracy, czy była dniem wolnym, na który później wydano polecenie pracy. Należy też ustalić, czy dzień wolny w zamian został wskazany w tym samym okresie rozliczeniowym i czy jego termin był z pracownikiem uzgodniony.
Dobrym rozwiązaniem jest złożenie pracodawcy krótkiego pisma albo wiadomości e-mail z pytaniem o podstawę polecenia pracy w sobotę, sposób rekompensaty oraz informacją, że pracownik wychowuje dziecko do 8. roku życia i nie wyraża zgody na pracę w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, w systemie przerywanym ani na delegowanie poza stałe miejsce pracy. Takie pismo porządkuje sytuację i zmniejsza ryzyko późniejszego sporu o to, czy zgoda została udzielona.
Jeżeli pracodawca mimo to poleca pracę, a pracownik uważa, że dochodzi do naruszenia przepisów, przed odmową warto ocenić ryzyko porządkowe i dowodowe. Nie każda nieprawidłowość w planowaniu czasu pracy automatycznie usprawiedliwia niestawienie się w pracy, dlatego przy konflikcie najlepiej oprzeć się na dokumentach: grafiku, poleceniu pracy, ewidencji czasu pracy i korespondencji z pracodawcą.
Poniższe sytuacje pokazują, dlaczego sama informacja o pracy w sobotę nie wystarcza do jednoznacznej odpowiedzi. Kluczowe znaczenie ma harmonogram, rodzaj rekompensaty oraz to, czy praca powoduje nadgodziny lub narusza ochronę rodzica dziecka do 8 lat.
Pani Anna wychowuje sześcioletnie dziecko i złożyła pracodawcy oświadczenie, że nie wyraża zgody na pracę w godzinach nadliczbowych. W harmonogramie na maj sobota była oznaczona jako dzień pracy, a poniedziałek po niej jako dzień wolny. Praca trwała 8 godzin, nie przypadała w porze nocnej i nie spowodowała przekroczenia wymiaru czasu pracy. W takiej sytuacji sama opieka nad dzieckiem nie daje podstaw do odmowy pracy w sobotę.
Pan Marek ma trzyletnie dziecko. Jego sobota była w harmonogramie dniem wolnym, ale w czwartek pracodawca polecił mu dodatkową pracę w sobotę z powodu pilnego zlecenia. Nie uzgodniono terminu dnia wolnego, a po doliczeniu soboty doszłoby do przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy. Jeżeli praca miałaby charakter nadliczbowy, pracodawca nie może wymagać jej od Marka bez jego zgody wynikającej z art. 178 § 2 Kodeksu pracy.
Pani Ewa wychowuje siedmioletnią córkę. Pracodawca zaplanował jej pracę w sobotę od godziny 20:00 do 4:00, a następnie wskazał inny dzień wolny. Nawet jeżeli czas pracy mieściłby się w okresie rozliczeniowym, praca obejmuje porę nocną. Bez dobrowolnej zgody Ewy pracodawca nie może zatrudnić jej w takim rozkładzie.
Nie. Rodzic dziecka do 8 lat może odmówić przede wszystkim wtedy, gdy praca w sobotę oznaczałaby pracę nadliczbową, pracę w porze nocnej, pracę w systemie przerywanym albo delegowanie poza stałe miejsce pracy bez jego zgody. Jeżeli sobota jest zwykłym, prawidłowo zaplanowanym dniem pracy, samo rodzicielstwo nie wystarczy do odmowy.
Nie. Aktualnie art. 178 § 2 Kodeksu pracy dotyczy pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia. Starsze informacje mówiące o granicy 4 lat są nieaktualne.
Co do zasady tak, jeżeli była to praca w dniu wolnym wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy. Dzień wolny powinien zostać udzielony do końca okresu rozliczeniowego, w terminie uzgodnionym z pracownikiem.
Może to być dopuszczalne przy 12-miesięcznym okresie rozliczeniowym, jeżeli grudzień mieści się w tym okresie, ale termin dnia wolnego za pracę w dniu wolnym powinien być uzgodniony z pracownikiem. Nie powinno to też naruszać odpoczynków ani powodować przekroczenia norm czasu pracy.
Nie. Nadgodziny powstają dopiero po przekroczeniu norm czasu pracy albo przedłużonego dobowego wymiaru czasu pracy. Sobota może być zwykłym dniem pracy, jeżeli tak wynika z prawidłowego harmonogramu i pracownik ma zapewniony inny dzień wolny.
Kodeks pracy nie wprowadza wprost jednej szczególnej formy takiej zgody, ale dla celów dowodowych najlepiej, aby była złożona na piśmie albo elektronicznie. Pracownik nie powinien być zmuszany do zgody, a jej zakres powinien być jasny.
W opisanej sprawie kluczowe jest rozróżnienie dwóch sytuacji. Jeżeli soboty zostały prawidłowo zaplanowane jako dni pracy w harmonogramie, a pracownik otrzyma inne dni wolne i nie dojdzie do nadgodzin, praca nocna ani delegowanie, sam fakt wychowywania dziecka do 8 lat nie daje automatycznego prawa do odmowy pracy w sobotę. Jeżeli jednak sobota była dniem wolnym, a praca ma charakter dodatkowy, trzeba stosować zasady rekompensaty z art. 1513 Kodeksu pracy.
Pracodawca powinien udzielić innego dnia wolnego do końca okresu rozliczeniowego i uzgodnić jego termin z pracownikiem. Jeżeli praca w sobotę prowadzi do nadgodzin, rodzic dziecka do 8 lat może jej odmówić, o ile nie wyraził zgody na pracę nadliczbową. W razie sporu najważniejsze dowody to harmonogram, ewidencja czasu pracy, polecenie pracy w sobotę oraz korespondencja dotycząca dnia wolnego.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 277 - ISAP.
2. Art. 129, art. 130, art. 151 § 1, art. 1513, art. 178 § 2 oraz art. 1891 Kodeksu pracy, stan prawny sprawdzony na 6 czerwca 2026 r.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Katarzyna Nosal
Radca prawny od 2005 roku, absolwentka prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Udziela porad z prawa cywilnego , pracy oraz rodzinnego , a także z zakresu procedury cywilnej i...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik i kodeksy.