• Stan prawny na: 2026-05-28
Pracodawca może żądać potwierdzenia odbioru i zasad zwrotu odzieży roboczej, ale nie może przerzucać na pracownika kosztów BHP ani pobierać opłaty tylko dlatego, że umowa się kończy.
Jeżeli pracownik zwraca odzież, co do zasady nie powinien płacić. Roszczenie pieniężne może pojawić się głównie przy braku zwrotu, zawinionym zniszczeniu albo utracie, a potrącenie z pensji wymaga podstawy z Kodeksu pracy.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Tak, jeżeli rodzaj pracy tego wymaga. Obowiązki pracodawcy w zakresie środków ochrony indywidualnej, odzieży roboczej i obuwia roboczego wynikają z Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 2377 Kodeksu pracy pracodawca ma obowiązek dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, jeżeli odzież własna pracownika mogłaby ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu albo gdy wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.
Podobna zasada dotyczy środków ochrony indywidualnej, takich jak kaski, okulary ochronne, rękawice zabezpieczające czy specjalistyczne obuwie ochronne. Jeżeli są potrzebne do bezpiecznego wykonywania pracy, pracodawca nie może traktować ich jako kosztu przerzucanego na pracownika.
W praktyce trzeba odróżnić dwie sytuacje. Czym innym jest obowiązek zapewnienia odzieży i środków ochrony na koszt pracodawcy, a czym innym obowiązek zwrotu rzeczy powierzonych pracownikowi po zakończeniu zatrudnienia. Pracodawca może więc prowadzić ewidencję wydanej odzieży, żądać potwierdzenia odbioru i określić, kiedy odzież należy zwrócić.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ?Wycena zwykle w ciągu 1 godziny - Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Pracodawca może przedstawić pracownikowi do podpisu dokument potwierdzający odbiór odzieży roboczej, obuwia roboczego albo środków ochrony indywidualnej oraz informujący o zasadach ich zwrotu. Takie oświadczenie jest co do zasady dopuszczalne, jeżeli nie narusza przepisów prawa pracy i nie prowadzi do obciążenia pracownika kosztami, które powinien ponosić pracodawca.
Problem pojawia się wtedy, gdy oświadczenie jest sformułowane zbyt szeroko, na przykład przewiduje automatyczną zapłatę za "niezamortyzowaną" część odzieży zawsze przy rozwiązaniu umowy, niezależnie od tego, czy pracownik odzież zwrócił, czy była normalnie zużyta i czy powstała jakakolwiek szkoda. Taki zapis może być kwestionowany.
Jeżeli odzież pozostaje własnością pracodawcy, pracownik powinien ją zwrócić po ustaniu zatrudnienia, o ile pracodawca tego wymaga. Jeśli pracownik oddaje odzież w stanie wynikającym z normalnego używania, samo zakończenie umowy, także umowy na okres próbny, nie powinno powodować obowiązku zapłaty.
Zobacz również: ewidencja odzieży roboczej
Roszczenie pracodawcy może być uzasadnione przede wszystkim wtedy, gdy pracownik nie rozliczy się z powierzonej odzieży, nie zwróci jej mimo obowiązku zwrotu, zgubi ją albo zniszczy w sposób wykraczający poza zwykłe zużycie. W takim przypadku nie chodzi jednak o opłatę za samo zatrudnienie, lecz o rozliczenie konkretnej rzeczy powierzonej pracownikowi.
Wysokość żądanej kwoty powinna odpowiadać realnej wartości odzieży z uwzględnieniem jej dotychczasowego zużycia. Pracodawca nie powinien żądać ceny nowej odzieży, jeżeli pracownik używał jej przez pewien czas albo odzież utraciła już część wartości. W praktyce pomocne są wewnętrzne tabele okresów używalności, ewidencja wydania i zwrotu oraz dokumenty potwierdzające wartość wyposażenia.
Nie można też pomijać przyczyny zniszczenia. Jeżeli odzież zużyła się wskutek normalnej pracy, kontaktu z brudem, wilgocią, substancjami technologicznymi albo innymi warunkami typowymi dla stanowiska, obciążanie pracownika kosztami może być nieuzasadnione. Inaczej może być przy celowym zniszczeniu, rażącym niedbalstwie albo nieoddaniu odzieży mimo wezwania.
Nie każda należność wskazana przez pracodawcę może zostać po prostu potrącona z pensji. Kodeks pracy przewiduje szczególne zasady potrąceń z wynagrodzenia. Poza potrąceniami ustawowymi, na przykład dotyczącymi świadczeń alimentacyjnych, egzekucji komorniczej czy zaliczek pieniężnych, potrącenie innych należności wymaga co do zasady pisemnej zgody pracownika.
Istotne jest także to, że zgoda nie powinna być blankietowa i oderwana od konkretnej, znanej należności. Oświadczenie podpisane przy zatrudnieniu, w którym pracownik z góry zgadza się na dowolne przyszłe potrącenia, może nie wystarczyć do legalnego potrącenia pieniędzy z wynagrodzenia. Pracodawca powinien wykazać podstawę, wysokość i zasadność roszczenia.
Jeżeli pracownik nie zgadza się z naliczoną kwotą, powinien na piśmie zażądać rozliczenia: wykazu wydanej odzieży, daty jej wydania, wartości początkowej, przewidywanego okresu używania, sposobu obliczenia zużycia oraz podstawy potrącenia. W razie sporu znaczenie ma dokumentacja zakładowa i rzeczywisty stan odzieży przy zwrocie.
Zasady wydawania, używania, prania, konserwacji, wymiany i zwrotu odzieży roboczej powinny być określone w regulaminie pracy, tabeli norm przydziału odzieży albo innym wewnętrznym dokumencie obowiązującym u pracodawcy. Dokument taki powinien wskazywać, jakie elementy przysługują na konkretnych stanowiskach, jaki jest przewidywany okres ich używalności oraz jak wygląda rozliczenie po ustaniu zatrudnienia.
Pracownik powinien otrzymać jasną informację, czy dana rzecz jest odzieżą roboczą, środkiem ochrony indywidualnej, czy elementem identyfikacji wizualnej firmy. Ma to znaczenie, bo odzież wymagana ze względów BHP podlega szczególnej ochronie i nie może być traktowana jak zwykły benefit pracowniczy finansowany przez pracownika.
Wewnętrzne zasady nie mogą być mniej korzystne dla pracownika niż przepisy Kodeksu pracy. Jeżeli regulamin przewiduje zapłatę za normalne zużycie odzieży albo obciążanie pracownika kosztami wyposażenia koniecznego do bezpiecznej pracy, taki zapis może być nieskuteczny w zakresie sprzecznym z prawem pracy.
Przeczytaj także: zatajenie ciąży przy zatrudnieniu
Przed podpisaniem oświadczenia warto poprosić o kopię dokumentu i sprawdzić, czy określa on konkretnie wydawane elementy, ich wartość, zasady zwrotu oraz sposób rozliczenia. Bezpieczniejsze dla pracownika jest oświadczenie, które mówi o obowiązku zwrotu odzieży albo rozliczenia się w razie jej niezwrócenia, a nie o automatycznej zapłacie przy każdym rozwiązaniu umowy.
Jeżeli pracodawca uzależnia zatrudnienie od podpisania dokumentu, pracownik może poprosić o doprecyzowanie, że nie ponosi kosztów normalnego zużycia i że ewentualna zapłata dotyczy wyłącznie braku zwrotu, utraty lub zawinionego zniszczenia. Warto zachować kopię podpisanego oświadczenia oraz potwierdzenia zwrotu odzieży po zakończeniu pracy.
Przy zwrocie odzieży najlepiej sporządzić krótkie potwierdzenie, w którym zostanie wskazana data zwrotu, liczba oddanych elementów i ewentualne uwagi co do ich stanu. Taki dokument ogranicza ryzyko późniejszego sporu o to, czy odzież została oddana i czy pracodawca miał podstawy do naliczenia należności.
Poniższe sytuacje pokazują, kiedy rozliczenie odzieży po zakończeniu zatrudnienia może być uzasadnione, a kiedy pracownik powinien zakwestionować żądanie zapłaty.
Pracownik magazynu otrzymał buty robocze i kurtkę. Po dwóch miesiącach umowa na okres próbny nie została przedłużona. Pracownik oddał wszystkie elementy, a ich stan odpowiadał normalnemu używaniu na stanowisku. W takiej sytuacji pracodawca co do zasady nie powinien żądać zapłaty za sam fakt, że odzież nie została używana przez pełny przewidywany okres.
Pracownica produkcji spożywczej otrzymała obuwie antypoślizgowe i fartuch. Po rozwiązaniu umowy zwróciła fartuch, ale nie oddała obuwia i nie potrafiła wyjaśnić, co się z nim stało. Jeżeli z dokumentów wynika wartość obuwia i przewidywany okres używania, pracodawca może dochodzić realnej, niezamortyzowanej wartości niezwróconego elementu.
Monter instalacji oddał spodnie robocze z przetarciami i zabrudzeniami typowymi dla pracy w terenie. Pracodawca naliczył opłatę, twierdząc, że odzież wygląda na zużytą. Jeżeli zużycie wynikało z normalnego wykonywania obowiązków, pracownik może odmówić zapłaty i zażądać wskazania konkretnej podstawy roszczenia.
Pracodawca może wymagać podpisania potwierdzenia odbioru odzieży i zapoznania się z zasadami jej zwrotu. Jeżeli jednak dokument przewiduje obowiązki sprzeczne z Kodeksem pracy, na przykład automatyczną zapłatę za normalne zużycie, pracownik ma podstawy, aby prosić o zmianę lub doprecyzowanie treści.
Nie z samego powodu rozwiązania umowy. Jeżeli odzież zostanie zwrócona i jest zużyta tylko normalnie, żądanie zapłaty może być nieuzasadnione. Inaczej może być, gdy odzież nie zostanie zwrócona, zostanie zgubiona albo zniszczona z winy pracownika.
Zasadniczo nie, jeżeli odzież była już używana. Ewentualna należność powinna uwzględniać wartość rzeczy w chwili rozliczenia, okres używania i stopień zużycia. Żądanie ceny nowego kompletu może być zawyżone.
Nie zawsze. Potrącenie innych należności niż ustawowo dopuszczalne wymaga co do zasady pisemnej zgody pracownika, a zgoda blankietowa na przyszłe, nieokreślone kwoty może być kwestionowana. Pracownik może żądać wykazania podstawy i wysokości należności.
Co do zasady obowiązek zapewnienia prania, konserwacji, naprawy, odpylania i odkażania odzieży roboczej spoczywa na pracodawcy. Jeżeli pracownik wykonuje te czynności samodzielnie za zgodą pracodawcy, zasady rozliczenia powinny odpowiadać przepisom Kodeksu pracy i regulacjom zakładowym.
Pracodawca może wymagać od pracownika rozliczenia się z odzieży roboczej po zakończeniu zatrudnienia, ale nie może przerzucać na niego kosztów zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Prawidłowe oświadczenie powinno dotyczyć przede wszystkim zwrotu powierzonych rzeczy oraz odpowiedzialności za ich niezwrócenie, utratę lub zawinione zniszczenie.
Jeżeli pracownik oddaje odzież w stanie wynikającym z normalnego używania, obowiązek zapłaty za "niezamortyzowaną" część odzieży może być sporny. Szczególnej ostrożności wymaga też potrącenie z wynagrodzenia, ponieważ pracodawca nie może dokonywać go dowolnie ani wyłącznie na podstawie ogólnego zapisu podpisanego przy przyjęciu do pracy.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ?
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Dorota Kriger
Absolwentka kierunku bankowość w Studium Finansów pod patronatem WSB w Poznaniu, licencjat Wydziału Ekonomicznego Akademii Ekonomicznej w Poznaniu w specjalności ekonomika pracy i zarządzanie kadrami. Od 1999 r. zatrudniona na stanowisku specjalisty do spraw administracji i zamówień...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik i kodeksy.