• Stan prawny na: 2026-06-04
Pracownik medyczny zatrudniony na pełen etat, który ma co najmniej 10 lat stażu urlopowego, co do zasady ma 26 dni urlopu. Jeżeli obowiązuje go dobowa norma 7 godzin i 35 minut, roczna pula urlopu wynosi 197 godzin i 10 minut, a nie 208 godzin.
Inaczej może być przy pracownikach technicznych, obsługi i gospodarczych, pracownikach niewidomych mających kontakt z pacjentami, niepełnym etacie albo pracy według rozkładów z dłuższymi zmianami. Poniżej wyjaśniamy, jak to rozliczyć w praktyce.

Jeżeli chodzi o pracownika medycznego zatrudnionego na pełen etat w podmiocie leczniczym, którego dobowa norma czasu pracy wynosi 7 godzin i 35 minut, po osiągnięciu co najmniej 10 lat stażu urlopowego przysługuje mu 26 dni urlopu wypoczynkowego. Po przeliczeniu na godziny daje to:
26 dni × 7 godzin 35 minut = 197 godzin 10 minut urlopu
Nie jest więc prawidłowe proste obliczenie 26 × 8 godzin, jeżeli pracownika obejmuje ustawowa norma dobowa 7 godzin i 35 minut. Takie obliczenie dawałoby 208 godzin i byłoby właściwe dla pracownika, u którego jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy, a nie dla pracownika objętego krótszą dobową normą z odrębnych przepisów.
Trzeba jednak uważać na stanowisko i system czasu pracy. W podmiocie leczniczym inne zasady mogą dotyczyć np. pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych, a także pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu z pacjentami.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Normy czasu pracy pracowników podmiotów leczniczych reguluje ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Zgodnie z art. 93 ust. 1 tej ustawy czas pracy pracowników zatrudnionych w podmiocie leczniczym, z zastrzeżeniem przepisów o przedłużonych rozkładach czasu pracy, nie może przekraczać 7 godzin i 35 minut na dobę oraz przeciętnie 37 godzin i 55 minut na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.
Ta norma nie obejmuje wszystkich pracowników podmiotu leczniczego w identyczny sposób. Z art. 93 ust. 2 ustawy wynika, że czas pracy pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień. Z kolei pracownicy niewidomi zatrudnieni na stanowiskach wymagających kontaktu z pacjentami mają niższą normę: 6 godzin na dobę i przeciętnie 30 godzin na tydzień.
Dlatego przed wyliczeniem urlopu trzeba ustalić nie tylko liczbę dni urlopu z Kodeksu pracy, lecz także właściwą normę dobową i rozkład czasu pracy konkretnej osoby.
Kodeks pracy przewiduje ogólną zasadę, że pracownikowi przysługuje 20 dni urlopu, jeżeli jest zatrudniony krócej niż 10 lat, albo 26 dni urlopu, jeżeli jest zatrudniony co najmniej 10 lat. Tak stanowi art. 154 § 1 Kodeksu pracy.
Jednocześnie art. 1542 Kodeksu pracy wskazuje, że urlopu udziela się w dni będące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z jego rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy w danym dniu. Co do zasady jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy, ale przepis ten stosuje się odpowiednio do pracownika, którego dobowa norma czasu pracy wynikająca z odrębnych przepisów jest niższa niż 8 godzin.
W praktyce oznacza to, że dla pracownika medycznego objętego normą 7 godzin i 35 minut jeden dzień urlopu odpowiada tej właśnie normie. Przy 26 dniach urlopu roczna pula wynosi 197 godzin i 10 minut.
Prawo do 26 dni urlopu zależy od stażu urlopowego, a nie wyłącznie od stażu u obecnego pracodawcy. Do okresu, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia oraz określone okresy nauki na zasadach z art. 155 Kodeksu pracy. Nie sumuje się jednak okresów nauki, jeżeli pracownik ukończył kilka szkół; uwzględnia się okres najkorzystniejszy.
Jeżeli pracownik w trakcie roku kalendarzowego osiągnie 10-letni staż urlopowy, a wcześniej wykorzystał urlop w niższym wymiarze, przysługuje mu urlop uzupełniający. Wynika to z art. 158 Kodeksu pracy. W typowej sytuacji różnica między wymiarem 20 dni a 26 dni wynosi 6 dni.
Dla pracownika objętego normą 7 godzin i 35 minut te dodatkowe 6 dni oznacza 45 godzin i 30 minut urlopu uzupełniającego.
Pracownik zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy ma urlop ustalany proporcjonalnie do wymiaru etatu. Niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia, ale przy udzielaniu urlopu nadal rozlicza się go godzinowo według rozkładu pracy.
Przykładowo osoba z prawem do 26 dni urlopu, zatrudniona na 1/2 etatu, co do zasady ma 13 dni urlopu. Jeżeli obejmuje ją dobowa norma 7 godzin i 35 minut, trzeba następnie przełożyć ten wymiar na godziny zgodnie z rozkładem czasu pracy. Przy stałym rozkładzie po 3 godziny i 47,5 minuty dziennie praktyczne rozliczenie może wymagać zaokrągleń ewidencyjnych przyjętych u pracodawcy.
Jeżeli pracownik pracuje w równoważnym systemie czasu pracy i ma w grafiku zmianę dłuższą niż 7 godzin i 35 minut, urlop udzielony na ten dzień obejmuje liczbę godzin zaplanowaną w grafiku. Z puli urlopowej odejmuje się więc rzeczywistą liczbę godzin pracy przypadającą na dzień urlopu, a nie zawsze jedną stałą wartość.
Nie każdy pracownik zatrudniony w podmiocie leczniczym musi mieć urlop liczony od normy 7 godzin i 35 minut. Pracownicy techniczni, obsługi i gospodarczy mają zasadniczo normę 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo. W ich przypadku 26 dni urlopu odpowiada zwykle 208 godzinom urlopu przy pełnym etacie.
Osobno należy ocenić sytuację pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu z pacjentami. Ich dobowa norma czasu pracy wynosi 6 godzin, co przy 26 dniach urlopu daje 156 godzin urlopu.
Jeżeli pracownik wykonuje zadania mieszane, np. administracyjne, pomocnicze i częściowo związane z obsługą pacjentów, kluczowe znaczenie ma prawidłowe zakwalifikowanie stanowiska oraz regulacje wewnętrzne pracodawcy. Sama praca w placówce medycznej nie przesądza jeszcze automatycznie o sposobie liczenia urlopu.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego przy urlopie pracownika medycznego trzeba rozróżniać liczbę dni urlopu, normę dobową i rozkład czasu pracy.
Pani Anna jest pielęgniarką zatrudnioną na pełen etat w szpitalu i ma ponad 10 lat stażu urlopowego. Obowiązuje ją norma 7 godzin i 35 minut na dobę. Jej roczny wymiar urlopu wynosi 26 dni, czyli 197 godzin i 10 minut. Jeżeli bierze urlop na dzień, w którym miała pracować 7 godzin i 35 minut, z puli urlopowej pracodawca odejmuje właśnie 7 godzin i 35 minut.
Pan Marek pracuje w podmiocie leczniczym jako pracownik gospodarczy. Ma 11 lat stażu urlopowego i jest zatrudniony na pełen etat. Ponieważ obejmuje go norma 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo, jego 26 dni urlopu odpowiada 208 godzinom. Nie stosuje się do niego przeliczenia 26 × 7 godzin i 35 minut tylko dlatego, że pracuje w placówce medycznej.
Pani Ewa jest ratownikiem medycznym zatrudnionym na pełen etat i pracuje według harmonogramu, w którym w niektóre dni ma zaplanowane 12-godzinne zmiany. Roczna pula urlopu wynosi 197 godzin i 10 minut, jeżeli obejmuje ją norma 7 godzin i 35 minut. Gdy bierze urlop na dzień z zaplanowaną 12-godzinną zmianą, z puli urlopu schodzi 12 godzin, bo tyle godzin miała w tym dniu przepracować.
Tak, jeżeli jest zatrudniony na pełen etat i ma co najmniej 10 lat stażu urlopowego. Wymiar 26 dni wynika z Kodeksu pracy. Przy niepełnym etacie urlop ustala się proporcjonalnie.
Tak, jeżeli pracownika obejmuje norma 7 godzin i 35 minut na dobę. Obliczenie wygląda wtedy następująco: 26 × 7 godzin 35 minut = 197 godzin 10 minut.
Najczęściej wtedy, gdy pracownika obowiązuje dobowa norma 8 godzin. Dotyczy to w szczególności pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych zatrudnionych na pełen etat, jeżeli mają prawo do 26 dni urlopu.
Co do zasady urlopu udziela się na całe dni pracy zgodnie z harmonogramem. Wyjątkowo urlop może objąć część dnia, gdy pozostała do wykorzystania część urlopu jest niższa niż liczba godzin pracy zaplanowana na dany dzień.
Urlop obejmuje godziny zaplanowane do przepracowania w danym dniu. Jeżeli pracownik miał w grafiku 12 godzin pracy i korzysta z urlopu na ten dzień, z puli urlopowej odejmuje się 12 godzin.
Sam dyżur medyczny nie zwiększa liczby dni urlopu z Kodeksu pracy. Może jednak mieć znaczenie przy ustaleniu, ile godzin urlopu trzeba odjąć za konkretny dzień, jeżeli urlop przypada na dzień z przedłużonym dobowym wymiarem czasu pracy.
Nie w pełnym wymiarze. Przy niepełnym etacie urlop oblicza się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy, biorąc za podstawę 20 albo 26 dni zależnie od stażu urlopowego. Niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.
Pracownik medyczny z co najmniej 10-letnim stażem urlopowym ma 26 dni urlopu wypoczynkowego, jeżeli pracuje na pełen etat. Jeżeli obejmuje go dobowa norma 7 godzin i 35 minut, roczna pula urlopu po przeliczeniu wynosi 197 godzin i 10 minut. Nie należy w takiej sytuacji automatycznie przyjmować 208 godzin.
Ostateczny wynik zależy jednak od rodzaju stanowiska, wymiaru etatu i rozkładu czasu pracy. Pracownicy techniczni, obsługi i gospodarczy mogą mieć urlop liczony według normy 8-godzinnej, a przy dłuższych zmianach z puli urlopowej odejmuje się liczbę godzin zaplanowanych w danym dniu pracy.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, w szczególności art. 152, art. 154, art. 1542, art. 155 i art. 158 - tekst jednolity w Dzienniku Ustaw.
2. Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, w szczególności art. 93 i art. 94 - tekst jednolity w Dzienniku Ustaw.
3. Państwowa Inspekcja Pracy, informacje o zasadach udzielania urlopu wypoczynkowego - urlopy pracownicze.
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Maria Turowska
Aplikantka radcowska.
>> więcej informacji