Aneksowanie umowy o pracę a okres wypowiedzenia

Jaki okres wypowiedzenia obowiązuje po kilku latach pracy?

W opisanej sytuacji najbezpieczniejsza odpowiedź jest następująca: po 7 latach pracy u tego samego pracodawcy nie należy wpisywać w wypowiedzeniu 2 tygodni tylko dlatego, że taki okres widniał w pierwszej umowie. Aktualnie okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony albo na czas nieokreślony zależy przede wszystkim od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy.

Zgodnie z art. 36 § 1 Kodeksu pracy okres wypowiedzenia wynosi:

1. 2 tygodnie – jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,
2. 1 miesiąc – jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy,
3. 3 miesiące – jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Przy stażu 7 lat u tego samego pracodawcy ustawowy okres wypowiedzenia wynosi więc 3 miesiące. Dotyczy to zarówno umowy na czas nieokreślony, jak i umowy na czas określony. Dawny zapis o 2-tygodniowym wypowiedzeniu nie powinien być stosowany wbrew aktualnym przepisom, jeżeli staż pracy daje pracownikowi dłuższy ustawowy okres wypowiedzenia.

Czy aneks do umowy oznacza zawarcie kolejnej umowy?

Trzeba rozróżnić dwa rodzaje aneksów. Aneks, który zmienia wyłącznie wynagrodzenie, stanowisko, wymiar etatu albo inne warunki zatrudnienia, nie jest automatycznie nową umową i nie musi sam w sobie wydłużać czasu trwania umowy. Inaczej ocenia się aneks, który w trakcie trwania umowy na czas określony uzgadnia dłuższy okres wykonywania pracy na podstawie tej umowy.

Zgodnie z art. 25¹ § 2 Kodeksu pracy takie uzgodnienie dłuższego okresu wykonywania pracy uważa się za zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony od dnia następującego po dniu, w którym pierwotnie umowa miała się rozwiązać. Przepis ten ma zapobiegać obchodzeniu limitów umów terminowych przez kolejne aneksowanie tej samej umowy.

Jeżeli po upływie pierwszej umowy pracownik nadal pracował, pracodawca dopuszczał go do pracy i wypłacał wynagrodzenie, trzeba przeanalizować całą dokumentację: pierwotną umowę, aneksy, ewentualne informacje o warunkach zatrudnienia, świadectwa pracy i korespondencję kadrową. Brak wyraźnego określenia nowego terminu końcowego może przemawiać za tym, że strony nie powinny traktować relacji tak, jakby nadal obowiązywała wyłącznie pierwotna, roczna umowa z dawnym 2-tygodniowym wypowiedzeniem.

Limity umów na czas określony w aktualnym stanie prawnym

Obecnie art. 25¹ § 1 Kodeksu pracy przewiduje dwa podstawowe limity umów na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy:

• łączny okres zatrudnienia na podstawie umów na czas określony nie może przekraczać 33 miesięcy,
• łączna liczba takich umów nie może przekraczać 3.

Przekroczenie któregokolwiek z tych limitów powoduje, że pracownik jest traktowany jak zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony: odpowiednio od dnia następującego po przekroczeniu 33 miesięcy albo od dnia zawarcia czwartej umowy na czas określony.

Od limitów istnieją wyjątki, m.in. umowy zawierane w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności, wykonywania pracy dorywczej lub sezonowej, wykonywania pracy przez okres kadencji, a także umowy zawarte z obiektywnych przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Przy ostatniej kategorii pracodawca ma dodatkowy obowiązek zawiadomienia właściwego okręgowego inspektora pracy w terminie 5 dni roboczych od zawarcia umowy.

W praktyce oznacza to, że przy wieloletnim zatrudnieniu na podstawie dokumentów określanych jako umowy terminowe albo aneksy warto sprawdzić nie tylko sam tytuł dokumentu, lecz także daty, ciągłość zatrudnienia, liczbę umów i to, czy nie zastosowano wyjątków z art. 25¹ Kodeksu pracy.

Jak bezpiecznie złożyć wypowiedzenie?

Pracownik składający wypowiedzenie nie musi podawać przyczyny odejścia. Oświadczenie o wypowiedzeniu powinno nastąpić na piśmie. Dla uniknięcia sporu najlepiej nie wpisywać samodzielnie błędnego okresu wypowiedzenia, lecz użyć sformułowania: „wypowiadam umowę o pracę z zachowaniem ustawowego okresu wypowiedzenia” i ewentualnie wskazać przewidywaną datę rozwiązania umowy.

Okres wypowiedzenia liczony w miesiącach kończy się w ostatnim dniu miesiąca. Jeżeli więc pracownika obowiązuje 3-miesięczny okres wypowiedzenia, a wypowiedzenie zostanie skutecznie doręczone pracodawcy w czerwcu, stosunek pracy co do zasady rozwiąże się z końcem września.

Nie jest konieczne, aby pracodawca podpisał wypowiedzenie albo zgodził się na jego przyjęcie. Istotne jest, aby oświadczenie dotarło do pracodawcy w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. Dla celów dowodowych warto mieć potwierdzenie doręczenia, np. kopię z datą wpływu, potwierdzenie nadania listu poleconego albo inną dokumentację przekazania pisma.

Czy można odejść szybciej niż po 3 miesiącach?

Tak, ale co do zasady wymaga to zgody pracodawcy. Najprostszym rozwiązaniem jest rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z konkretną datą zakończenia pracy. Takie porozumienie może przewidywać dowolny termin, nawet bardzo krótki, ale musi wynikać ze zgodnych oświadczeń obu stron.

Drugą możliwością jest złożenie wypowiedzenia, a następnie uzgodnienie z pracodawcą wcześniejszego terminu rozwiązania umowy na podstawie art. 36 § 6 Kodeksu pracy. Takie ustalenie nie zmienia trybu rozwiązania umowy – nadal jest to rozwiązanie za wypowiedzeniem, tylko z wcześniejszą datą końcową.

Pracownik nie powinien jednostronnie skracać 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia do 2 tygodni, jeżeli nie ma do tego podstawy prawnej albo zgody pracodawcy. Samo wpisanie krótszego terminu w piśmie nie musi wywołać skutku w postaci wcześniejszego rozwiązania umowy.

Co wynika z opisanej sytuacji?

Jeżeli pracownica pracuje u tego samego pracodawcy 7 lat, to przy standardowym stosunku pracy obowiązuje ją 3-miesięczny okres wypowiedzenia. Nie ma tu decydującego znaczenia, że w pierwszej rocznej umowie wpisano 2 tygodnie wypowiedzenia. Taki zapis mógł odpowiadać sytuacji z początku zatrudnienia, ale po kilku latach stażu należy stosować aktualne przepisy o wypowiedzeniu.

Osobno należy ocenić, czy aneksy zmieniały tylko pensję, czy także przedłużały czas trwania umowy. Jeżeli rzeczywiście były to wyłącznie aneksy płacowe, same w sobie nie musiały tworzyć kolejnych umów terminowych. Jeżeli jednak po upływie pierwszej umowy zatrudnienie trwało dalej, a dokumenty nie określały wyraźnego terminu końcowego, sytuacja wymaga analizy dokumentów, bo może przemawiać za zatrudnieniem bezterminowym albo co najmniej za stosowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia z uwagi na staż.

Praktycznie najlepiej złożyć wypowiedzenie z zachowaniem ustawowego okresu wypowiedzenia i równocześnie zaproponować pracodawcy porozumienie stron, jeżeli pracownik chce odejść wcześniej. W takim porozumieniu można ustalić konkretną, krótszą datę zakończenia zatrudnienia.

FAQ

Czy po 7 latach pracy mogę wpisać 2-tygodniowy okres wypowiedzenia?

Co do zasady nie. Przy zatrudnieniu trwającym co najmniej 3 lata u danego pracodawcy ustawowy okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące. Wpisanie 2 tygodni może wywołać spór, jeżeli pracodawca nie zgodzi się na wcześniejsze zakończenie pracy.

Czy aneks zmieniający wynagrodzenie jest nową umową?

Nie zawsze. Aneks dotyczący wyłącznie wynagrodzenia zwykle zmienia warunki dotychczasowej umowy. Inaczej należy oceniać aneks, który wydłuża czas trwania umowy na czas określony – taki aneks może być traktowany jak kolejna umowa terminowa.

Czy umowa na czas określony po 33 miesiącach staje się bezterminowa?

Tak, jeżeli nie zachodzi ustawowy wyjątek. Po przekroczeniu 33 miesięcy zatrudnienia na podstawie umów na czas określony między tymi samymi stronami pracownik jest traktowany jak zatrudniony na czas nieokreślony.

Czy pracodawca musi przyjąć wypowiedzenie?

Nie jest potrzebna zgoda pracodawcy na samo wypowiedzenie. Ważne jest, aby pismo zostało skutecznie doręczone, czyli aby pracodawca mógł zapoznać się z jego treścią. Zgoda pracodawcy jest natomiast potrzebna do rozwiązania umowy za porozumieniem stron albo do skrócenia okresu wypowiedzenia w drodze porozumienia.

Jak sformułować wypowiedzenie, gdy nie mam pewności co do terminu?

Najbezpieczniej napisać, że wypowiada się umowę o pracę z zachowaniem ustawowego okresu wypowiedzenia. Można dodać przewidywaną datę rozwiązania umowy, ale przy wątpliwościach warto wcześniej sprawdzić dokumenty kadrowe.

Podsumowanie

Aneksowanie umowy o pracę może mieć różne skutki prawne. Aneks płacowy zwykle zmienia tylko wynagrodzenie, natomiast aneks wydłużający umowę terminową może być traktowany jak kolejna umowa na czas określony. Obecnie trzeba też pamiętać o limitach 33 miesięcy i 3 umów terminowych oraz o tym, że okres wypowiedzenia zależy od stażu pracy u danego pracodawcy.

W opisanej sprawie, przy 7 latach zatrudnienia, należy przyjąć 3-miesięczny okres wypowiedzenia. Jeżeli pracownik chce zakończyć pracę wcześniej, powinien zaproponować pracodawcy porozumienie stron albo po złożeniu wypowiedzenia uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy.

Źródła

1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy – tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 277: ISAP.

2. Art. 25¹ Kodeksu pracy – limity umów na czas określony i skutki aneksowania: OpenLEX.

3. Art. 30 i art. 36 Kodeksu pracy – forma wypowiedzenia, sposób liczenia okresu wypowiedzenia i długość okresów wypowiedzenia: art. 30 K.p., art. 36 K.p..

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.