• Stan prawny na: 2026-06-05
Jeżeli pracownik ma według grafiku pracować do godziny zamknięcia sklepu, ale po tej godzinie musi jeszcze rozliczyć kasę, zamknąć stanowisko lub wykonać inne polecenia służbowe, ten dodatkowy czas co do zasady wlicza się do czasu pracy.
W artykule wyjaśniamy, kiedy 8,5 godziny pracy zamiast 8 oznacza nadgodziny, kiedy przysługuje dodatek za pracę w nocy i jak dochodzić zaległego wynagrodzenia.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Tak, jeżeli rozliczenie kasy, zamknięcie stanowiska, zabezpieczenie lokalu, uporządkowanie dokumentów albo przekazanie zmiany są obowiązkowe i wynikają z organizacji pracy. Czas pracy to nie tylko moment obsługi klienta. Zgodnie z art. 128 Kodeksu pracy jest to czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.
W praktyce oznacza to, że pracodawca może wymagać, aby sklep był otwarty do godziny wskazanej w regulaminie lub grafiku. Nie może jednak jednocześnie pomijać czasu potrzebnego na wykonanie czynności służbowych po zamknięciu sklepu. Jeżeli po godzinie 23:00 trzeba jeszcze rozliczyć utarg, zamknąć kasę i zabezpieczyć lokal, pracownik nadal wykonuje pracę albo pozostaje w dyspozycji pracodawcy.
Pracodawca powinien tak planować czas pracy, aby obejmował wszystkie konieczne czynności służbowe. Może więc zaplanować zmianę na przykład do 23:30, wyznaczyć inną osobę do czynności zamknięcia albo zorganizować pracę tak, aby rozliczenie nastąpiło w czasie zmiany. Nie jest prawidłowe przyjmowanie, że czas pracy kończy się o 23:00, jeżeli po tej godzinie pracownik nadal wykonuje wymagane zadania.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
W podstawowym systemie czasu pracy czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Jeżeli więc pracownik zatrudniony na pełny etat ma zaplanowaną zmianę na 8 godzin, a faktycznie każdego dnia pracuje 8,5 godziny, dodatkowe 30 minut może stanowić pracę w godzinach nadliczbowych.
Trzeba jednak sprawdzić, jaki system czasu pracy obowiązuje u pracodawcy. W niektórych systemach, na przykład równoważnym, dobowy wymiar pracy może zostać wydłużony, ale musi to wynikać z prawidłowo wprowadzonych przepisów wewnątrzzakładowych, grafiku i rozliczenia w okresie rozliczeniowym. Samo twierdzenie pracodawcy, że rozliczenie kasy jest "wliczone w obowiązki", nie wystarcza, jeżeli czas ten nie jest ewidencjonowany ani wynagradzany.
Praca nadliczbowa jest pracą ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także pracą ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy wynikający z obowiązującego systemu i rozkładu. Nadgodziny są dopuszczalne w razie szczególnych potrzeb pracodawcy albo konieczności prowadzenia akcji ratowniczej lub usunięcia awarii. Nie powinny być stałym sposobem organizowania codziennej pracy.
Za pracę nadliczbową pracownikowi przysługuje normalne wynagrodzenie oraz dodatek. Dodatek wynosi 100% wynagrodzenia za nadgodziny przypadające między innymi w nocy, w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy oraz w dniu wolnym udzielonym za pracę w niedzielę lub święto. W pozostałych przypadkach dodatek wynosi 50% wynagrodzenia.
Zamiast dodatku pracodawca może udzielić czasu wolnego. Na pisemny wniosek pracownika czas wolny przysługuje w tym samym wymiarze co przepracowane nadgodziny. Bez wniosku pracownika pracodawca może udzielić czasu wolnego do końca okresu rozliczeniowego w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych, ale nie może to obniżyć wynagrodzenia należnego za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.
Jeżeli pracownik nie jest zatrudniony na pełny etat, trzeba dodatkowo sprawdzić umowę o pracę. Umowa powinna określać dopuszczalną liczbę godzin pracy ponad wymiar niepełnego etatu, po której przekroczeniu pracownik nabywa prawo do dodatku jak za nadgodziny. Niezależnie od tego za każdą faktycznie przepracowaną godzinę należy się wynagrodzenie.
Nie każda praca po godzinie 22:00 automatycznie daje prawo do dodatku nocnego. Kodeks pracy stanowi, że pora nocna obejmuje 8 godzin między 21:00 a 7:00. Konkretne 8 godzin powinno być wskazane u danego pracodawcy, na przykład od 22:00 do 6:00 albo od 23:00 do 7:00.
Jeżeli u pracodawcy pora nocna została ustalona od 22:00 do 6:00, praca po 22:00 jest pracą w porze nocnej. Jeżeli jednak porę nocną ustalono od 23:00 do 7:00, sama praca między 22:00 a 23:00 nie daje jeszcze dodatku nocnego. Praca po 23:00 będzie już wtedy pracą w porze nocnej.
Za każdą godzinę pracy w porze nocnej pracownikowi przysługuje dodatek w wysokości co najmniej 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę. W 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł brutto, dlatego minimalny dodatek nocny oblicza się osobno dla danego miesiąca, dzieląc tę kwotę przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w tym miesiącu i mnożąc wynik przez 20%.
Jeżeli dodatkowe 30 minut po zamknięciu sklepu przypada jednocześnie w porze nocnej i stanowi pracę nadliczbową, pracownikowi należy się normalne wynagrodzenie, dodatek za nadgodziny w nocy oraz dodatek za pracę w porze nocnej. Jeżeli praca w nocy mieści się w normalnym rozkładzie czasu pracy i nie jest nadgodziną, przysługuje dodatek nocny, ale nie dodatek za nadgodziny.
Jeżeli pracownik ma polecenie prowadzenia sprzedaży do 23:00, co do zasady powinien wykonywać pracę do tej godziny. Samodzielne zamknięcie sklepu wcześniej, nawet o kilka minut, może być oceniane jako naruszenie obowiązków pracowniczych, zwłaszcza gdy powoduje szkodę, skargę klienta albo narusza ustaloną organizację pracy.
Nie zmienia to jednak obowiązków pracodawcy. Pracodawca może wymagać otwarcia sklepu do 23:00, ale musi prawidłowo rozliczyć czynności wykonywane po tej godzinie. Innymi słowy: pracownik nie powinien skracać czasu otwarcia sklepu bez zgody, a pracodawca nie powinien oczekiwać nieodpłatnego rozliczania kasy po zakończeniu zmiany.
W pierwszej kolejności warto ustalić, jakie godziny pracy wynikają z grafiku, regulaminu pracy, obwieszczenia o czasie pracy albo umowy. Następnie trzeba porównać je z faktycznym czasem wykonywania obowiązków. Przydatne będą grafiki, listy obecności, potwierdzenia logowania do systemu kasowego, raporty kasowe, wiadomości od przełożonych i własne notatki prowadzone na bieżąco.
Pracownik może zwrócić się do pracodawcy o korektę ewidencji czasu pracy i wypłatę zaległego wynagrodzenia. Jeżeli to nie pomoże, może złożyć skargę do Państwowej Inspekcji Pracy albo dochodzić należności przed sądem pracy. Roszczenia ze stosunku pracy, w tym roszczenia o wynagrodzenie i dodatki, co do zasady przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym stały się wymagalne.
Poniższe przykłady pokazują, jak te same zasady mogą wyglądać w różnych miejscach pracy.
Agnieszka pracuje w sklepie do 23:00. Klienci mogą robić zakupy do ostatniej minuty, a po zamknięciu Agnieszka musi jeszcze rozliczyć kasę, przygotować raport i zamknąć lokal. Zajmuje jej to około 30 minut. Jeżeli te czynności są wymagane przez pracodawcę, czas od 23:00 do 23:30 powinien zostać ujęty w ewidencji czasu pracy i rozliczony zgodnie z przepisami o wynagrodzeniu, nadgodzinach i pracy nocnej.
Marek jest kelnerem i kończy zmianę o 22:00. Po wyjściu ostatnich gości ma obowiązek posprzątać salę, rozliczyć terminal i zamknąć system sprzedażowy. Pracodawca twierdzi, że "tak wygląda praca w gastronomii", ale nie dolicza tego czasu do ewidencji. Jeżeli Marek wykonuje te czynności na polecenie pracodawcy albo są one konieczną częścią zamknięcia lokalu, jest to czas pracy.
Kasia pracuje na stacji paliw w systemie zmianowym. Jej zmiana kończy się o 6:00, ale przez 20 minut przekazuje zmianę, sprawdza stan kasy i sporządza raport. Jeżeli pracodawca wymaga takich czynności po zakończeniu grafiku, powinien je rozliczyć. Jeżeli natomiast grafik prawidłowo przewiduje zmianę do 6:30 i mieści się w obowiązującym systemie czasu pracy, nie każda taka praca będzie nadgodziną, ale nadal musi być opłacona.
Tak, jeżeli jest obowiązkowe albo konieczne do prawidłowego zakończenia zmiany. Pracownik pozostaje wtedy w dyspozycji pracodawcy i wykonuje czynności służbowe.
Nie powinien. Każdy faktycznie przepracowany czas powinien być ujęty w ewidencji i wynagrodzony. Jeżeli dodatkowe 30 minut przekracza normy albo rozkład czasu pracy, może powstać prawo do dodatku za nadgodziny.
Nie zawsze. Pora nocna obejmuje 8 godzin między 21:00 a 7:00, ale konkretne godziny ustala pracodawca. Dopiero praca w tak ustalonej porze nocnej daje prawo do dodatku nocnego.
Jeżeli praca jest jednocześnie nadgodziną i pracą w porze nocnej, pracownikowi należy się normalne wynagrodzenie, dodatek za nadgodziny oraz dodatek nocny. Są to odrębne należności.
Tak, jeżeli roszczenie nie jest przedawnione i można wykazać faktyczny czas pracy. Roszczenia ze stosunku pracy co do zasady przedawniają się po 3 latach.
Kontrola PIP może pomóc w ustaleniu naruszeń i wywarciu presji na pracodawcę, ale zasądzenie konkretnej kwoty zaległego wynagrodzenia należy do sądu pracy. W wielu sprawach warto najpierw zebrać dokumenty i wyliczyć roszczenie.
Jeżeli sklep jest otwarty do 23:00, pracownik co do zasady powinien wykonywać obowiązki zgodnie z grafikiem i nie zamykać go wcześniej bez zgody pracodawcy. Pracodawca musi jednak uwzględnić w czasie pracy także czynności po zamknięciu sklepu, takie jak rozliczenie kasy, sporządzenie raportu czy zabezpieczenie lokalu. Jeżeli z tego powodu pracownik faktycznie pracuje 8,5 godziny zamiast 8, czas ten powinien zostać rozliczony, a w razie przekroczenia norm lub rozkładu czasu pracy mogą przysługiwać dodatki za nadgodziny.
Osobno trzeba ocenić pracę w porze nocnej. Dodatek nocny należy się za pracę w 8-godzinnej porze nocnej ustalonej u danego pracodawcy między 21:00 a 7:00. Praca po 22:00 nie zawsze będzie więc pracą nocną, ale praca po 23:00 często będzie nią w zakładach, które ustaliły porę nocną od 23:00 do 7:00.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, w szczególności art. 128, art. 129, art. 149, art. 151, art. 1511, art. 1512, art. 1517, art. 1518 i art. 291 - Internetowy System Aktów Prawnych.
2. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 lutego 2025 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks pracy - Dz.U. 2025 poz. 277.
3. Informacja Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej o minimalnym wynagrodzeniu za pracę w 2026 r. - gov.pl.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marta Handzlik
Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizuje się w prawie oświatowym i prawie pracy . Jest praktykującym prawnikiem z wieloletnim doświadczeniem zawodowym i byłym pracownikiem Ministerstwa Edukacji Narodowej....
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik i kodeksy.