• Stan prawny na: 2026-06-01
Jeżeli pierwsza umowa o pracę została rozwiązana lub wygasła, a następnego dnia podpisano kolejną umowę z tym samym pracodawcą, co do zasady powstaje nowy, odrębny stosunek pracy.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie skutki poprzedniego zatrudnienia znikają. Znaczenie mogą mieć m.in. świadectwo pracy, rozliczenie urlopu, staż u pracodawcy oraz limity umów na czas określony.

Zgodnie z art. 22 Kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca zobowiązuje się zatrudniać pracownika za wynagrodzeniem.
Jeżeli jedna umowa o pracę została rozwiązana albo wygasła z końcem miesiąca, a od pierwszego dnia następnego miesiąca zawarto kolejną umowę, to nie jest to automatycznie jeden nieprzerwany stosunek pracy. Formalnie pierwsza umowa zakończyła jeden stosunek pracy, a druga umowa nawiązała kolejny.
Nie ma przy tym decydującego znaczenia, że pracodawca jest ten sam ani że między umowami nie było ani jednego dnia przerwy. Istotne jest to, że poprzednia umowa została zakończona, a następnie strony zawarły nową umowę o pracę.
Wydanie świadectwa pracy za zakończoną umowę dodatkowo potwierdza, że pracodawca potraktował poprzednie zatrudnienie jako zakończone. Samo świadectwo nie tworzy ani nie rozwiązuje stosunku pracy, ale dokumentuje zakończony okres zatrudnienia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin - Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nowe stanowisko pracy, inny zakres obowiązków albo inne warunki wynagrodzenia zwykle przemawiają za tym, że strony zawarły nową, samodzielną umowę. Nie jest to jednak warunek konieczny. Nawet gdyby kolejna umowa dotyczyła tego samego stanowiska, po wcześniejszym zakończeniu poprzedniej umowy powstałby odrębny stosunek pracy.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy strony nie kończą dotychczasowej umowy, lecz zmieniają jej warunki za porozumieniem zmieniającym albo wypowiedzeniem zmieniającym. Wtedy zasadniczo trwa ten sam stosunek pracy, a zmianie ulegają tylko określone elementy zatrudnienia, np. stanowisko, wynagrodzenie lub wymiar etatu.
Każda kolejna umowa o pracę powinna być oceniana jak samodzielna podstawa zatrudnienia. Powinna określać strony, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w szczególności:
Umowę o pracę należy zawrzeć na piśmie. Jeżeli strony nie zachowały formy pisemnej przed dopuszczeniem pracownika do pracy, pracodawca powinien potwierdzić podstawowe ustalenia dotyczące umowy i jej warunków najpóźniej przed rozpoczęciem wykonywania pracy.
Przy zakończeniu stosunku pracy pracodawca co do zasady wydaje świadectwo pracy. Trzeba jednak pamiętać o szczególnej regule dotyczącej szybkiego ponownego zatrudnienia. Jeżeli pracodawca zamierza nawiązać z tym samym pracownikiem kolejny stosunek pracy w ciągu 7 dni od zakończenia poprzedniego, obowiązek wydania świadectwa pracy może zależeć od tego, czy pracownik złoży wniosek o jego wydanie.
Jeżeli świadectwo pracy zostało już wydane, pracownik powinien sprawdzić, czy prawidłowo wskazuje okres zatrudnienia, tryb rozwiązania albo wygaśnięcia umowy, wymiar czasu pracy, wykorzystany urlop i inne dane potrzebne przy kolejnym zatrudnieniu lub przy ustalaniu uprawnień.
Skoro kolejna umowa tworzy nowy stosunek pracy, pracodawca powinien prawidłowo rozliczyć poprzedni okres zatrudnienia. Dotyczy to zwłaszcza wynagrodzenia, urlopu wypoczynkowego, ewentualnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz dokumentów pracowniczych.
Nie zawsze zakończenie jednej umowy musi oznaczać natychmiastową wypłatę ekwiwalentu za urlop. Jeżeli strony bezpośrednio po zakończeniu jednej umowy zawierają kolejną umowę o pracę z tym samym pracodawcą, mogą ustalić wykorzystanie urlopu w trakcie następnego zatrudnienia, jeżeli pozwalają na to przepisy i okoliczności sprawy.
Nie należy też zakładać, że wszystkie uprawnienia pracownika liczą się od zera. Przy niektórych uprawnieniach znaczenie ma ogólny staż pracy albo łączny okres zatrudnienia u danego pracodawcy. Dlatego formalna odrębność dwóch umów nie zawsze oznacza brak ciągłości dla wszystkich skutków pracowniczych.
Jeżeli kolejna umowa jest umową na czas określony, trzeba uwzględnić limity dotyczące takich umów. Co do zasady łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami nie powinien przekraczać 33 miesięcy, a liczba takich umów nie powinna przekraczać trzech.
Przekroczenie tych limitów może skutkować przekształceniem zatrudnienia w umowę na czas nieokreślony. Od tej zasady istnieją wyjątki, np. przy zastępstwie pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności, przy pracy dorywczej lub sezonowej, przy pracy przez okres kadencji albo gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie. Każdy wyjątek wymaga jednak realnego uzasadnienia, a nie tylko wpisania odpowiedniej formuły do umowy.
W opisanej sytuacji mamy do czynienia z umowami następującymi po sobie: pierwsza umowa zakończyła się, a druga rozpoczęła następnego dnia. To dwa kolejne stosunki pracy.
Możliwa jest też inna sytuacja, w której pracownik ma jednocześnie dwie umowy o pracę z tym samym pracodawcą. Wtedy co do zasady istnieją dwa równoległe stosunki pracy. Taki model powinien jednak dotyczyć rzeczywiście odrębnych rodzajów pracy i nie może służyć obejściu przepisów o czasie pracy, odpoczynku, nadgodzinach ani wynagrodzeniu.
Podpisanie kolejnej umowy o pracę z tym samym pracodawcą, nawet następnego dnia po zakończeniu poprzedniej umowy, oznacza co do zasady nawiązanie nowego, odrębnego stosunku pracy. Zmiana stanowiska pracy wzmacnia ten wniosek, ale nie jest konieczna do uznania, że powstała nowa umowa.
Jednocześnie brak przerwy między umowami może mieć praktyczne znaczenie dla niektórych uprawnień pracowniczych. Trzeba osobno ocenić świadectwo pracy, rozliczenie urlopu, staż u pracodawcy oraz ewentualne limity umów na czas określony.
Poniższe przykłady pokazują, jak w praktyce oceniać kolejne umowy zawierane z tym samym pracodawcą.
Pracownica była zatrudniona do 30 czerwca jako recepcjonistka. Otrzymała świadectwo pracy, a 1 lipca podpisała z tym samym pracodawcą umowę na stanowisko asystentki działu sprzedaży. Mimo braku przerwy w zatrudnieniu są to dwa odrębne stosunki pracy: pierwszy zakończył się 30 czerwca, a drugi rozpoczął 1 lipca.
Pracownik miał umowę na czas określony jako kierowca do końca września. Od 1 października został zatrudniony jako magazynier, również na czas określony. Nowa umowa jest odrębnym stosunkiem pracy, ale przy ocenie limitu umów terminowych trzeba uwzględnić także wcześniejsze umowy na czas określony zawierane z tym samym pracodawcą.
Pracodawca nie rozwiązał dotychczasowej umowy, lecz podpisał z pracownikiem porozumienie zmieniające stanowisko i wynagrodzenie od następnego miesiąca. W takim przypadku nie powstaje nowy stosunek pracy. Trwa ta sama umowa, a zmianie ulegają tylko uzgodnione warunki zatrudnienia.
Formalnie jest to nowy stosunek pracy, jeżeli poprzednia umowa została rozwiązana albo wygasła. Brak jednodniowej przerwy nie zmienia tego, że jedna umowa się zakończyła, a druga została zawarta od nowa.
Nie. Ten sam pracodawca może zawierać z pracownikiem kolejne umowy o pracę, a każda z nich może tworzyć odrębny stosunek pracy. Znaczenie ma przede wszystkim to, czy poprzednia umowa nadal trwa, czy została zakończona.
Niekoniecznie. Stanowisko można zmienić również w ramach trwającej umowy, np. przez porozumienie zmieniające. Jeżeli jednak poprzednia umowa została zakończona i podpisano kolejną, powstaje nowy stosunek pracy.
Jeżeli kolejny stosunek pracy ma zostać nawiązany w ciągu 7 dni, wydanie świadectwa pracy może zależeć od wniosku pracownika. Jeżeli świadectwo zostało wydane, warto sprawdzić jego treść i w razie błędów wystąpić o sprostowanie.
Co do zasady nie należy zakładać, że każda kolejna umowa z tym samym pracodawcą zeruje limit. Przy umowach na czas określony znaczenie ma łączny okres i liczba takich umów zawieranych między tymi samymi stronami, z uwzględnieniem ustawowych wyjątków.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 z późn. zm.
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marta Handzlik
Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizuje się w prawie oświatowym i prawie pracy . Jest praktykującym prawnikiem z wieloletnim doświadczeniem zawodowym i byłym pracownikiem Ministerstwa Edukacji Narodowej....
>> więcej informacji