Kategoria: Czas pracy

Udzielamy indywidualnych Porad Prawnych

Masz podobny problem prawny?
Kliknij tutaj, opisz nam swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Nietypowe godziny pracy

Marta Handzlik • Opublikowane: 2016-03-21

W jaki sposób sformułować i zapisać w umowie mój nietypowy czas pracy? Oto schemat: pracuję u jednego pracodawcy cztery godziny dziennie od wtorku do soboty w odstępach po dwie godziny (8.30-10.30 oraz 17.30-19.30) oraz w niedzielę 8 i pół godziny również w odstępach (7.00-13.30 i 17.30-19.30). Czy przysługuje mi jakiś dodatek za przerwę pomiędzy tymi godzinami pracy i jak to powinno być uregulowane w umowie o pracę? Interesuje mnie również, w jakim zakresie powinienem być zatrudniony.

»Wybrane opinie klientów

Odpowiedź uzyskana szybko. W pełni profesjonalnie nakreślone możliwości rozwiązania problemu ,może niekoniecznie po mojej myśli( co też zostało ujęte w odpowiedzi )wiadomo każda sprawa ma swoje oblicze ,ale mimo to polecam. Warto mieć świadomość ,że można z kanapy zasięgnąć porad fachowców.
Alina
Super serwis, super kontakt, szybkie rzeczowe odpowiedzi za nie wielkie pieniądze (do kolejnych klientów serwisu:proszę się nie bać..za jakieś 100 zł z hakiem... można przyjacielsko porozmawiać przez kilka tygodni jak przy dobrej kawie i ciachu...zresztą często ją popijam pisząc do Pana Mecenasa...nie wiem jak Pan po drugiej stronie :)Każde moje pytanie...nie zostało bez odpowiedzi....chociaż poruszałam się jak \"dziecko we mgle\" gubiąc się i powracając do sprawy z uporem maniaka zadając nie raz oczywiste pytania. Dziękuję za zrozumienie i pomoc....za wyzwolenie mnie ze stresu, który przez moją niepewność mnie zjadał. Będę polecała ten portal wszystkim, którzy będą potrzebować porady prawnej, a i ja w razie potrzeby ..skorzystam powtórnie (obym nie musiała :) )...licho nie śpi . Pozdrawiam serdecznie Pana Marka G. oraz cały Zacny Zespół
Izabela
Fakt,że aby uzyskać poradę,nie muszę szukać żadnej kancelarii,umawiać terminów i jechać na spotkanie. Pani Mecenas Marta Handzlik - Rosuł odpowiedziała wyczerpująco na moje pytania ( w tym również na pytania dodatkowe), podając na poparcie swoich wypowiedzi odpowiednie przepisy z Karty Nauczyciela. Dowiedziałam się jak rozwiązać mój problem,jakie mam prawa i obowiązki,a wszystko za dosyć przystępną cenę. W dodatku czas oczekiwania na porady był bardzo krótki,a to ważne,bo zależało mi na czasie
Agnieszka, 47 lat, nauczyciel
Pani prawnik bardzo rzeczowo opisała mozliwości i zagrożenia. Podała na co będzie zwracał uwagę sąd.Odpowiadała na pytania dodatkowe, które zawsze powstaja w głowie laika w sprawach prawnych. Dzieki tej odpowiedzi uważam, że jeśli wspóllokatorka nie zechce się dalej porozumieć, to wystąpię na drogę sądową.
Krzysiek
Bardzo dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Łączę pozdrowienia dla całego zespołu.
Mirka

Zgodnie z art. 128 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1502) – czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być stosowany system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego rozkładu przewidującego nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin. Przerwy nie wlicza się do czasu pracy, jednakże za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju.

System przerywanego czasu pracy wprowadza się w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładową organizacją związkową, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa – w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u tego pracodawcy.

Przepisy Kodeksu pracy opisują dopuszczalne systemy czasu pracy. Wskazują, w jaki sposób pracodawca może kształtować wymiar czasu pracy pracowników w ramach każdego z systemów oraz określają przesłanki uzasadniające ich zastosowanie. Szczegółowe określenie wskazanych w przepisach Kodeksu pracy systemów czasu pracy powoduje, iż regulacja uznawana jest za wyczerpującą (zupełną).

Pracodawcy nie mają zatem podstaw dla tworzenia własnych, nieznanych przepisom, systemów czasu pracy, określających wymiar i rozkład czasu pracy pracowników w skali doby i tygodnia w ramach przyjętego okresu rozliczeniowego.

Nie można również zapominać, iż zawarte w Kodeksie pracy przepisy o czasie pracy mają charakter ochronny i bezwzględnie obowiązujący. Pracodawca nie może zatem samodzielnie zdecydować o ich zmianie bądź o odmiennym od przewidzianego w przepisach zastosowaniu.

Zdecydowana większość pracowników świadczy pracę w ramach tzw. podstawowego systemu czasu pracy. System ten, choć nienazwany wprost w przepisach, stanowi bazę dla określania wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych w innych systemach czasu pracy.

Czas pracy pracownika zatrudnionego w podstawowym systemie czasu pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Przeciętna 40-godzinna tygodniowa norma czasu pracy obowiązuje w każdym z wymienionych w przepisach systemów czasu pracy. Wyjątkiem jest jedynie system pracy w ruchu ciągłym, w którym norma tygodniowa wynosi 43 godziny. Natomiast norma dobowa może ulegać wydłużaniu nawet, w przypadku pracy przy pilnowaniu osób lub mienia, do 24 godzin. A zatem przewidziane w Kodeksie pracy systemy czasu pracy przewidują możliwość wydłużania dobowego wymiaru czasu pracy przy zachowaniu, co do zasady, niezmiennej 40-godzinnej tygodniowej normy czasu pracy.

To wszystko powoduje, że pracodawca zatrudniający pracowników w pełnym wymiarze czasu pracy nie ma możliwości zatrudnienia ich w ramach stworzonego przez siebie mieszanego czasu pracy. Takie działanie pracodawcy zostanie bowiem ocenione jako próba obejścia przepisów o czasie pracy, a przede wszystkim przepisów o pracy w godzinach nadliczbowych.

Praktykę łączenia systemów czasu pracy zakwestionował Sąd Najwyższy, który w wyroku z 10 czerwca 2010 r., sygn. Akt I PK 6/2010, stwierdził, że prawo pracy nie dopuszcza możliwości stosowania mieszanego czasu pracy, czyli takiego, który zawierałby elementy różnych systemów czasu pracy.

Rozmiar przerwy w przerywanym systemie czasu pracy nie może przekroczyć 5 godzin w danym dniu pracy, przy czym długość przerwy w poszczególnych dniach może być różna. Ustalając czas trwania takich przerw, pracodawca powinien mieć na względzie okoliczność, że przerywany czas pracy jest na ogół mniej dogodny dla pracownika, gdyż powoduje skrócenie czasu wolnego od pracy przeznaczanego na organizację życia osobistego i rodzinnego, a także uwzględnić prawo pracownika do 11-godzinnego nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

Czas trwania przerwy może być krótszy niż 5 godzin. Kodeks pracy nie określa jej dolnego wymiaru, można więc określić czas jej trwania np. na 15 minut, 1 czy 3 godziny.

Przerwa nie jest wliczana do czasu pracy. Oznacza to, że przerwa ta nie powoduje obniżenia wymiaru dobowego czasu pracy ani wymiaru czasu pracy w okresie rozliczeniowym.

Przerywanego czasu pracy nie można łączyć z równoważnym czasem pracy oraz z czasem pracy w ruchu ciągłym lub przy pracach, które nie mogą być wstrzymane ze względu na konieczność ciągłego zaspokajania potrzeb ludności. Przy przerwie trwającej 5 godzin maksymalny dobowy wymiar czasu pracy może wynosić 8 godzin, co wynika z prawa do 11-godzinnego nieprzerwanego odpoczynku dobowego (8 + 5 + 11 = 24). Oznacza to, że przerywany czas pracy może być łączony z podstawowym i skróconym czasem pracy.

Podsumowując – opisany przez Pana system czasu pracy jest absolutnie niezgodny z przepisami. Ma cechy przerywanego czasu pracy, ale przerwa dobowa jest za długa (dłuższa niż 7 godzin). Dlatego nie można go uznać za przerywany system czasu pracy. Taki rozkład czasu pracy powinien być zmieniony, aby był zgodny z przepisami prawa pracy.

Jeśli to Pan wystąpił z propozycją takiego rozkładu czasu pracy, można uznać, że jest to indywidualny system czasu pracy. Jednak jeśli narzucił go pracodawca – jest niezgodny z przepisami.

Jeśli przerwa zostanie w każdym dniu skrócona do 5 godzin, to za godziny przerwy będzie Pan miał prawo do wynagrodzenia w wysokości 50% stawki. Przy czym taki system czasu pracy nie może być wprowadzony tylko dla Pana indywidualnie w umowie. Musi być wprowadzony w całym zakładzie pracy w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładową organizacją związkową.

Ponadto praca w niedzielę nie może przekraczać 8 godzin na dobę, co daje Panu każdorazowo 0,5 godziny nadgodzin – osobno płatnych. Przy czym nadgodziny powinny być raczej wyjątkiem niż normą.

Co do wymiaru etatu: zakładając, że pracuje Pan 30,5 godziny w tygodniu, powiedziałabym, że jest to wymiar 3/4 etatu.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z czasem pracy?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Kodeks pracy

[Pobierz Kodeks pracy] Stan prawny – 1.01.2019 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.

Kodeks pracy

[Pobierz ustawę o PIP] Stan prawny – 1.01.2019 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.

wizytówka Zadaj pytanie »