• Stan prawny na: 2026-06-13
Pracownik na L4 nie może wykonywać pracy zarobkowej ani wykorzystywać zwolnienia niezgodnie z jego celem, nawet gdy lekarz zaznaczył, że chory może chodzić.
Pracodawca może przeprowadzić kontrolę, zebrać dowody, zgłosić sprawę do ZUS i rozważyć rozwiązanie umowy, w tym dyscyplinarne, ale decyzja wymaga ostrożnej oceny ryzyka.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Zwolnienie lekarskie potwierdza czasową niezdolność pracownika do pracy. Jeżeli w tym okresie pracownik wykonuje odpłatne konsultacje, prowadzi szkolenia, przyjmuje klientów albo realizuje usługi w ramach własnej działalności, co do zasady wykonuje pracę zarobkową w czasie L4. Taka aktywność jest ryzykowna niezależnie od tego, czy odbywa się stacjonarnie, telefonicznie czy online.
Istotne jest rozróżnienie dwóch kwestii. Po pierwsze, pracownik może stracić prawo do świadczeń chorobowych, jeżeli wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie niezgodnie z jego celem. Po drugie, pracodawca może rozważać konsekwencje pracownicze, w tym wypowiedzenie albo rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia, ale nie każde naruszenie automatycznie uzasadnia dyscyplinarkę.
Adnotacja lekarza, że pracownik może chodzić, nie daje pracownikowi prawa do zarobkowania. Oznacza jedynie, że stan zdrowia nie wymaga bezwzględnego leżenia i że pracownik może wykonywać zwykłe czynności życiowe, na przykład udać się do lekarza, apteki albo na niezbędne zakupy. Nie jest to zgoda na przyjmowanie klientów i świadczenie usług.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ?Wycena zwykle w ciągu 1 godziny - Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Podstawą kontroli jest art. 68 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Przepis ten przyznaje płatnikom składek uprawnienie do kontroli ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich.
Pracodawca może samodzielnie kontrolować pracownika w zakresie zwolnienia, za które wypłaca wynagrodzenie chorobowe. Jeżeli pracodawca jest płatnikiem zasiłków, czyli zgłasza do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych, może także kontrolować zwolnienia, za które wypłaca zasiłki. Jeżeli nie jest płatnikiem zasiłków, w sprawie kontroli zasiłku powinien zwrócić się do ZUS.
Kontrolę może przeprowadzić pracodawca albo upoważniona przez niego osoba. Osoba kontrolująca powinna mieć imienne upoważnienie oraz dokument potwierdzający tożsamość. Jeżeli kontrolę zleca się podmiotowi zewnętrznemu, trzeba dodatkowo zadbać o prawidłowe uregulowanie przetwarzania danych osobowych, ponieważ kontrola dotyczy informacji wrażliwych z punktu widzenia pracownika.
Jeżeli w toku kontroli okaże się, że pracownik wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie niezgodnie z jego celem, należy sporządzić protokół. Protokół powinien opisywać konkretne ustalenia: datę, miejsce, osoby obecne przy kontroli, rodzaj aktywności pracownika oraz dowody. Pracownik powinien mieć możliwość zgłoszenia uwag do protokołu.
W sprawach dotyczących pracy na L4 kluczowe są konkretne i legalnie pozyskane dowody. Sama pogłoska, że pracownik przyjmował klientów, zwykle nie wystarczy do bezpiecznego rozwiązania umowy w trybie dyscyplinarnym. Pracodawca powinien ustalić, czy rzeczywiście doszło do odpłatnej aktywności, kiedy miała miejsce i na czym polegała.
Przydatne mogą być w szczególności: protokół kontroli, korespondencja pracownika z klientami, publiczne ogłoszenia o konsultacjach, potwierdzenia rezerwacji, faktury, zrzuty ekranu z datą, nagrania udostępnione legalnie, relacje świadków oraz informacje przekazane przez ZUS. Trzeba jednak unikać działań naruszających prywatność pracownika, nękania, podszywania się pod inne osoby lub pozyskiwania danych w sposób sprzeczny z prawem.
Warto też porównać charakter zwolnienia z wykonywaną aktywnością. Jeżeli pracownik jest niezdolny do pracy z powodu schorzenia, które uniemożliwia wykonywanie obowiązków u pracodawcy, a jednocześnie wykonuje podobne czynności odpłatnie na rzecz innych osób, argumentacja pracodawcy jest silniejsza.
Zgodnie z art. 17 ustawy zasiłkowej ubezpieczony, który w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie w sposób niezgodny z jego celem, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. W praktyce może to dotyczyć także wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę, ponieważ Kodeks pracy przewiduje wyłączenia prawa do tego wynagrodzenia w przypadkach, w których pracownik nie zachowuje prawa do zasiłku.
Jeżeli świadczenie zostało już wypłacone, ZUS albo płatnik może dochodzić jego zwrotu na zasadach właściwych dla nienależnie pobranych świadczeń. W razie sporu pracownik może kwestionować ustalenia kontroli, dlatego dokumentacja powinna być precyzyjna i możliwa do obrony.
W czasie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy obowiązuje ochrona przed wypowiedzeniem umowy o pracę wynikająca z art. 41 Kodeksu pracy. Ochrona ta nie wyłącza jednak rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika, jeżeli spełnione są warunki z art. 52 Kodeksu pracy.
Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia może być uzasadnione, gdy zachowanie pracownika stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. W przypadku pracy na L4 trzeba wykazać nie tylko samą aktywność zarobkową, ale również jej znaczenie dla stosunku pracy, zawinienie pracownika oraz utratę zaufania. Im bardziej odpłatna aktywność jest podobna do obowiązków wykonywanych u pracodawcy, tym mocniejszy argument, że pracownik działał nielojalnie.
Pracodawca musi pamiętać o terminie z art. 52 § 2 Kodeksu pracy. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia nie może zostać złożone po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. Jeżeli u pracodawcy działa organizacja związkowa reprezentująca pracownika, należy także uwzględnić obowiązek konsultacji związkowej.
W oświadczeniu o rozwiązaniu umowy trzeba wskazać konkretną, rzeczywistą i zrozumiałą przyczynę. Nie wystarczy ogólne stwierdzenie, że pracownik naruszył obowiązki. Bezpieczniej opisać, kiedy i w jaki sposób pracownik wykonywał odpłatne czynności w czasie zwolnienia oraz dlaczego pracodawca uznaje to za ciężkie naruszenie obowiązków.
Jeżeli materiał dowodowy nie jest wystarczająco mocny do dyscyplinarki, pracodawca może rozważyć zwykłe wypowiedzenie umowy po ustaniu ochrony z art. 41 Kodeksu pracy. W przypadku umowy na czas nieokreślony oraz umowy na czas określony wypowiedzenie powinno zawierać przyczynę uzasadniającą decyzję pracodawcy. Przyczyną może być na przykład utrata zaufania, jeżeli wynika z konkretnych, możliwych do wykazania zdarzeń.
Wypowiedzenie w trakcie trwającego L4 co do zasady będzie wadliwe, chyba że zachodzą szczególne podstawy przewidziane w przepisach. Dlatego w praktyce trzeba rozdzielić dwie ścieżki: dyscyplinarka może być złożona także podczas zwolnienia, jeżeli są ku temu podstawy, natomiast zwykłe wypowiedzenie najczęściej należy odłożyć do powrotu pracownika albo ustania ochrony.
Pracownik może odwołać się do sądu pracy. Termin na wniesienie odwołania od wypowiedzenia albo żądania przywrócenia do pracy lub odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy bez wypowiedzenia wynosi 21 dni od doręczenia pisma pracodawcy.
Jeżeli sąd uzna, że rozwiązanie umowy było nieuzasadnione albo naruszało przepisy, pracownik może uzyskać przywrócenie do pracy albo odszkodowanie. Przy rozwiązaniu bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów podstawą roszczeń jest art. 56 Kodeksu pracy. W zależności od rodzaju umowy, okresu wypowiedzenia i okoliczności sprawy konsekwencje finansowe mogą być istotne.
Z tego powodu przed podjęciem decyzji warto sprawdzić, czy pracodawca ma dowody na wykonywanie pracy zarobkowej, czy dochował terminu 1 miesiąca, czy prawidłowo opisał przyczynę i czy uwzględnił ewentualną reprezentację związkową pracownika.
Poniższe przykłady pokazują, kiedy praca na L4 może uzasadniać konsekwencje wobec pracownika, a kiedy potrzebna jest ostrożniejsza ocena.
Pracownik zatrudniony jako konsultant otrzymał L4 z powodu dolegliwości uniemożliwiających prowadzenie rozmów z klientami. W tym samym okresie odpłatnie przyjmował klientów prywatnie przez komunikator internetowy. Pracodawca zabezpieczył ogłoszenia, potwierdzenia rezerwacji i wiadomości od klientów. Taki materiał może uzasadniać zarówno działania dotyczące świadczeń chorobowych, jak i rozważenie rozwiązania umowy z winy pracownika.
Pracownik na zwolnieniu z powodu urazu kręgosłupa został zauważony przy odpłatnym remoncie mieszkania. Świadkowie potwierdzili, że przez kilka dni wykonywał prace fizyczne. W tej sytuacji pracodawca powinien sporządzić protokół, zebrać dowody i ocenić, czy zachowanie pracownika było ciężkim naruszeniem obowiązków oraz czy zachowano termin do złożenia dyscyplinarki.
Pracownik miał na zwolnieniu adnotację, że może chodzić, i został widziany w aptece oraz sklepie spożywczym. Nie ma dowodów, że wykonywał pracę lub czynności sprzeczne z celem leczenia. Samo wyjście z domu w takiej sytuacji nie powinno być traktowane jako podstawa do dyscyplinarnego rozwiązania umowy.
Co do zasady nie. Odpłatne konsultacje są pracą zarobkową, a wykonywanie pracy zarobkowej w okresie zwolnienia lekarskiego może skutkować utratą prawa do świadczeń chorobowych i konsekwencjami pracowniczymi.
Nie. Taki zapis oznacza, że pracownik nie musi stale leżeć i może wykonywać niezbędne czynności życia codziennego. Nie jest to zgoda na świadczenie usług, przyjmowanie klientów ani prowadzenie działalności zarobkowej.
Kontrolę może przeprowadzić pracodawca albo osoba przez niego upoważniona. W sprawach zasiłkowych, gdy pracodawca nie jest płatnikiem zasiłków, o kontrolę należy zwrócić się do ZUS.
Nie zawsze. Praca zarobkowa na L4 jest poważnym naruszeniem, ale dyscyplinarka wymaga wykazania ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, winy pracownika i konkretnych okoliczności sprawy.
Pracodawca ma 1 miesiąc od uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. Po upływie tego terminu zastosowanie art. 52 Kodeksu pracy z tej przyczyny jest co do zasady niedopuszczalne.
Jeżeli pracownik w czasie L4 wykonuje odpłatne konsultacje, pracodawca może wykorzystać tę okoliczność, ale powinien działać metodycznie. Najpierw trzeba zabezpieczyć dowody, przeprowadzić lub zainicjować kontrolę, sporządzić protokół i ocenić skutki dla świadczeń chorobowych. Dopiero potem należy zdecydować, czy wystarczające będzie wypowiedzenie po zakończeniu zwolnienia, czy też zachowanie pracownika uzasadnia rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia.
Największe znaczenie mają konkretne fakty: rodzaj zwolnienia, charakter odpłatnej aktywności, liczba zdarzeń, stopień winy pracownika, wpływ na zaufanie oraz jakość dowodów. Pochopna dyscyplinarka może zakończyć się przegraną w sądzie pracy, dlatego przed wręczeniem pisma warto zweryfikować całą procedurę.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ?
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
2. Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636
3. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich, Dz.U. 1999 nr 65 poz. 743
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Członek Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu. Absolwentka Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz studiów podyplomowych – Prawo medyczne i bioetyka na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa i Administracji w Krakowie. Radca...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik i kodeksy.