• Stan prawny na: 2026-05-30
Jeżeli pracownik czeka jeszcze na decyzję ZUS o przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy, nie powinien podpisywać ogólnego podania o rozwiązanie umowy tylko dlatego, że żąda tego pracodawca. Porozumienie stron jest dopuszczalne, ale musi być dobrowolne i najlepiej powinno wyraźnie wskazywać związek rozwiązania umowy z przejściem na rentę.
W artykule wyjaśniamy, kiedy przysługuje odprawa rentowa, czy złożenie wniosku przez pracownika może zaszkodzić oraz jak bezpiecznie sformułować dokumenty, gdy lekarz medycyny pracy stwierdził przeciwwskazania do wykonywania pracy.
(1).jpg)
Pracodawca może zaproponować rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, ale nie może skutecznie wymusić na pracowniku złożenia podania o takie rozwiązanie. Porozumienie stron, o którym mowa w art. 30 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, polega na zgodnym oświadczeniu woli pracownika i pracodawcy. Jeżeli pracownik nie chce kończyć zatrudnienia w tej formie albo nie zna jeszcze skutków prawnych, nie powinien podpisywać dokumentu tylko pod presją pracodawcy.
W opisanej sytuacji szczególnie ważne jest to, że pracownik złożył dopiero wniosek o rentę i czeka na decyzję ZUS. Samo orzeczenie lekarza orzecznika ZUS albo komisji lekarskiej o całkowitej niezdolności do pracy jest bardzo istotne, ale prawo do renty jako świadczenia potwierdza dopiero decyzja organu rentowego. ZUS bada również warunki ubezpieczeniowe, w tym wymagany okres składkowy i nieskładkowy.
Jeżeli pracownik złoży zwykłe, krótkie podanie o rozwiązanie umowy bez wskazania przyczyny, pracodawca może później twierdzić, że zatrudnienie ustało z inicjatywy pracownika i bez związku z rentą. Nie oznacza to automatycznej utraty prawa do odprawy, ale może utrudnić dochodzenie roszczenia.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli lekarz medycyny pracy stwierdził przeciwwskazania do pracy na dotychczasowym stanowisku, pracodawca nie może dopuścić pracownika do tej pracy. Wynika to z art. 229 § 4 Kodeksu pracy: pracownik musi mieć aktualne orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku i w warunkach opisanych w skierowaniu na badania.
Nie oznacza to jednak, że jedynym rozwiązaniem jest natychmiastowe podpisanie porozumienia stron. W zależności od okoliczności możliwe są różne scenariusze: przeniesienie na inne stanowisko, jeśli istnieje i pracownik ma do niego zdolność zdrowotną, dalsza nieobecność usprawiedliwiona, rozwiązanie umowy przez pracodawcę albo rozwiązanie umowy za porozumieniem stron. Wybór trybu powinien odpowiadać rzeczywistej sytuacji, a nie służyć jedynie przerzuceniu całej inicjatywy na pracownika.
Jeżeli pracownik lub pracodawca nie zgadza się z orzeczeniem lekarza medycyny pracy, może wnieść odwołanie w terminie 7 dni od otrzymania orzeczenia, za pośrednictwem lekarza, który je wydał. Ponowne badanie powinno zostać przeprowadzone przez właściwą jednostkę odwoławczą, a wydane po nim orzeczenie jest ostateczne.
Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron nie wyklucza prawa do odprawy rentowej. Dla odprawy nie jest decydujące to, kto formalnie zaproponował zakończenie zatrudnienia. Kluczowe znaczenie ma to, czy ustanie stosunku pracy nastąpiło w związku z przejściem pracownika na rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Najbezpieczniej, aby w treści porozumienia albo we wniosku pracownika znalazło się jednoznaczne sformułowanie, np.: "strony zgodnie postanawiają rozwiązać umowę o pracę w związku z przejściem pracownika na rentę z tytułu niezdolności do pracy". Jeżeli decyzja ZUS nie została jeszcze wydana, warto rozważyć odłożenie podpisania porozumienia do czasu jej otrzymania albo wprowadzenie ostrożnego zapisu wskazującego, że rozwiązanie następuje w związku z ubieganiem się o rentę i planowanym przejściem na rentę po spełnieniu warunków.
Pracownik nie powinien podpisywać dokumentu, w którym przyczyna rozwiązania umowy została określona jako "sprawy osobiste", "rezygnacja z pracy" albo "zakończenie współpracy", jeżeli rzeczywistym powodem jest stan zdrowia i przejście na rentę. Takie ogólne sformułowania nie przekreślają jeszcze roszczenia, ale osłabiają sytuację dowodową.
Zgodnie z art. 921 Kodeksu pracy pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Pracownik, który już otrzymał taką odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.
W praktyce trzeba więc ustalić łącznie trzy elementy: czy pracownik spełnia warunki do renty, czy stosunek pracy ustał oraz czy istnieje związek między ustaniem zatrudnienia i przejściem na rentę. Związek ten może wynikać z treści porozumienia, korespondencji, dokumentów z ZUS, orzeczeń lekarskich, daty rozwiązania umowy oraz całego przebiegu sprawy.
Odprawa rentowa jest świadczeniem jednorazowym. Jej ustawowa wysokość to jednomiesięczne wynagrodzenie, obliczane według zasad stosowanych przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Regulamin wynagradzania, układ zbiorowy pracy albo przepisy szczególne mogą przewidywać odprawę wyższą niż kodeksowa.
Z punktu widzenia bezpieczeństwa pracownika najrozsądniej jest nie składać definitywnego wniosku o rozwiązanie umowy "z powodu przejścia na rentę", dopóki nie ma decyzji ZUS przyznającej świadczenie. Jeżeli decyzja będzie odmowna, pracownik może znaleźć się w trudniejszej sytuacji: umowa zostanie rozwiązana, a podstawa do żądania odprawy rentowej będzie sporna.
Nie zawsze jednak decyzja ZUS musi zostać wydana przed samą datą rozwiązania umowy. W orzecznictwie i praktyce przyjmuje się, że związek między ustaniem zatrudnienia a przejściem na rentę może istnieć także wtedy, gdy formalne przyznanie renty nastąpi po rozwiązaniu umowy, o ile z okoliczności wynika, że pracownik rzeczywiście stał się rencistą w związku z ustaniem zatrudnienia. Każdy taki przypadek wymaga jednak oceny dokumentów i dat.
Jeżeli pracownik decyduje się na porozumienie stron, pismo powinno być konkretne. Warto zadbać, aby zawierało:
Pracownik powinien zachować kopię pisma, potwierdzenie jego złożenia oraz korespondencję z pracodawcą. Jeżeli porozumienie przygotowuje pracodawca, warto poprosić o projekt wcześniej i nie podpisywać go od razu, szczególnie gdy pomija kwestię renty lub odprawy.
Jeżeli po rozwiązaniu umowy i przyznaniu renty pracodawca nie wypłaci odprawy, pracownik może wezwać go pisemnie do zapłaty. W wezwaniu warto wskazać art. 921 Kodeksu pracy, datę ustania zatrudnienia, datę decyzji ZUS i okoliczności potwierdzające związek rozwiązania umowy z przejściem na rentę.
Roszczenie o odprawę rentową jest roszczeniem ze stosunku pracy. Jeżeli pracodawca nadal odmawia zapłaty, sprawa może trafić do sądu pracy. Wtedy znaczenie będą miały dokumenty, korespondencja, świadectwo pracy, decyzja ZUS, orzeczenia lekarskie oraz treść porozumienia albo wypowiedzenia.
Poniższe przykłady pokazują, jak różne zapisy w dokumentach mogą wpływać na późniejsze dochodzenie odprawy rentowej.
Pan Adam otrzymał orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy, ale decyzja ZUS w sprawie renty jeszcze nie została wydana. Pracodawca podsuwa mu krótkie podanie o rozwiązanie umowy "na prośbę pracownika". Pan Adam nie podpisuje dokumentu od razu i prosi o wpisanie, że ewentualne rozwiązanie umowy ma nastąpić w związku z przejściem na rentę. Dzięki temu ogranicza ryzyko sporu o odprawę.
Pani Beata ma już decyzję ZUS przyznającą rentę z tytułu niezdolności do pracy. Strony podpisują porozumienie, w którym wskazują, że umowa rozwiązuje się w związku z przejściem pracownicy na rentę. Pracodawca powinien wypłacić odprawę rentową, mimo że porozumienie zostało zawarte na wniosek Pani Beaty.
Pan Cezary otrzymuje negatywne orzeczenie lekarza medycyny pracy dotyczące dotychczasowego stanowiska, ale zamierza odwołać się od tego orzeczenia i jednocześnie czeka na decyzję ZUS. Podpisanie natychmiastowego porozumienia bez wyjaśnienia sprawy mogłoby być dla niego niekorzystne. W takiej sytuacji najpierw należy ustalić, czy odwołanie od orzeczenia medycyny pracy ma sens i jakie są realne szanse na rentę.
Nie zawsze. Do odprawy potrzebne jest spełnienie warunków do renty, ustanie stosunku pracy oraz związek między rozwiązaniem umowy a przejściem na rentę. W praktyce najważniejsza jest decyzja ZUS przyznająca rentę oraz dokumenty potwierdzające powód zakończenia zatrudnienia.
Nie. Porozumienie stron samo w sobie nie odbiera prawa do odprawy. Trzeba jednak zadbać, aby z dokumentu wynikało, że umowa kończy się w związku z przejściem pracownika na rentę.
Nie. Pracownik może odmówić złożenia podania, jeżeli nie chce rozwiązać umowy za porozumieniem stron albo nie zgadza się z treścią dokumentu. Pracodawca nie może zastąpić zgody pracownika własnym poleceniem.
Minimalna odprawa rentowa z Kodeksu pracy wynosi równowartość jednomiesięcznego wynagrodzenia. U niektórych pracodawców przepisy wewnętrzne, układ zbiorowy albo przepisy szczególne mogą przewidywać wyższą odprawę.
Tak, może to być możliwe, ale trzeba wykazać związek między ustaniem zatrudnienia a przejściem na rentę. Znaczenie mają daty, treść porozumienia lub wypowiedzenia, dokumentacja medyczna i decyzja ZUS.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141.
2. Art. 921 Kodeksu pracy - odprawa rentowa lub emerytalna: LEX.
3. Państwowa Inspekcja Pracy, badania lekarskie pracowników i art. 229 § 4 Kodeksu pracy: PIP.
4. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy: ZUS.
5. Uchwała Sądu Najwyższego z 7 stycznia 2000 r., III ZP 18/99 - związek ustania zatrudnienia z przejściem na rentę.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy