• Autor: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Od około pięciu lat pracuję w podmiocie leczniczym na stanowisku administracyjnym. Początkowo byłam zatrudniona jako rejestratorka medyczna, a w tym czasie ukończyłam studia licencjackie z administracji publicznej. Zwróciłam się do pracodawcy o zmianę kategorii zaszeregowania (z 9 na 8), jednak otrzymałam decyzję odmowną z uzasadnieniem, że na tym stanowisku nie ma takiej możliwości.
Następnie poprosiłam o zmianę stanowiska i otrzymałam awans na stanowisko starszego specjalisty, ale bez zmiany wynagrodzenia. Zostałam też oddelegowana na trzy miesiące do działu remontowego, a po tym czasie – na mój wniosek i za zgodą kierownika – uzyskałam możliwość pozostania w tym dziale na stałe. Mimo tego nadal nie zmieniono mi kategorii wynagradzania.
Równolegle kontynuuję naukę (studia magisterskie oraz studia podyplomowe z zakresu administracji i zarządzania). Nowy dyrektor przekazał mi, że jest skłonny wrócić do rozmowy o podwyżce po kolejnych trzech miesiącach. Chcę ustalić, czy takie działanie pracodawcy jest prawidłowe, czy powinien automatycznie przypisać mi kategorię 8 oraz jak powinnam dalej postępować, aby uzyskać podwyżkę.
.jpg)
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w zakresie wynagradzania pracowników służby zdrowia obowiązują szczegółowe regulacje. Podstawą prawną w tym zakresie jest ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2139).
Zgodnie z art. 1 tej ustawy, reguluje ona sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne oraz pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawody medyczne, zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniając rodzaj wykonywanej pracy oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.
Istotne znaczenie może mieć także rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę pracowników podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej.
Wskazuje Pani, że podniosła Pani kwalifikacje. Kluczowe jest jednak, czy podnoszenie kwalifikacji odbywało się za zgodą pracodawcy, czy też bez takiej zgody.
Jeżeli pracodawca nie wyraził zgody (lub formalnie nie skierował Pani na podnoszenie kwalifikacji), może argumentować, że nie miał obowiązku uwzględniania nowych kwalifikacji w zakresie zaszeregowania i wynagrodzenia na danym stanowisku.
W treści sprawy pojawia się również kwestia zawartego porozumienia. W przypadku zawarcia porozumienia należy pamiętać, że pracownik akceptując jego treść, co do zasady zgadza się na warunki w nim wskazane.
Jeżeli porozumienie zostało zawarte już po uzyskaniu kwalifikacji, w praktyce może to utrudniać skuteczne dochodzenie roszczenia o automatyczne uwzględnienie tych kwalifikacji w wynagrodzeniu, ponieważ warunki zatrudnienia zostały przez strony zaakceptowane w danym kształcie.
Istotne jest, że dyrekcja wskazała, że jest gotowa wrócić do rozmowy o podwyżce. W takiej sytuacji rekomendowane jest podjęcie rozmów i wskazanie argumentów, które mogą realnie zwiększyć szanse na zmianę kategorii zaszeregowania lub wynagrodzenia, w szczególności:
podniesienie kwalifikacji – jako argument, że zakres obowiązków i poziom kompetencji uzasadniają wyższe zaszeregowanie,
wskazanie, że celem zmian po stronie pracownika było uzyskanie gratyfikacji finansowej, a nie wyłącznie formalna zmiana stanowiska,
porównanie do innych pracowników o podobnych kwalifikacjach i zadaniach – w razie odmowy może pojawić się argument nierównego traktowania w zatrudnieniu.
Pracodawca nie zawsze ma obowiązek automatycznej zmiany kategorii zaszeregowania wyłącznie z powodu ukończenia studiów lub zdobycia nowych kwalifikacji, szczególnie jeśli nie odbywało się to za jego zgodą. Duże znaczenie ma także to, czy po zmianie stanowiska lub działu zawarto porozumienie określające warunki pracy i płacy. Skoro dyrekcja deklaruje możliwość powrotu do rozmów, warto przygotować konkretne argumenty oparte o kwalifikacje, zakres obowiązków i porównanie do innych pracowników. Najlepszą drogą będzie formalne wystąpienie o zmianę zaszeregowania i wynagrodzenia wraz z uzasadnieniem.
Przykład 1
Pracownica rejestracji medycznej kończy studia licencjackie i magisterskie, a następnie przechodzi na stanowisko starszego specjalisty, ale pracodawca nie zmienia jej kategorii zaszeregowania. W takiej sytuacji kluczowe jest wykazanie, że zakres obowiązków i odpowiedzialność odpowiadają wyższej kategorii oraz że inni pracownicy na podobnych stanowiskach mają wyższe zaszeregowanie.
Przykład 2
Pracownik zostaje oddelegowany do innego działu na 3 miesiące, a następnie pozostaje tam na stałe. Mimo zmiany faktycznego rodzaju pracy wynagrodzenie nie ulega zmianie. W takiej sytuacji warto wystąpić o aneks/porozumienie zmieniające warunki pracy i płacy, wskazując na zmianę obowiązków i kwalifikacji wymaganych na nowym stanowisku.
Przykład 3
Po zmianie dyrektora pracownik słyszy, że rozmowa o podwyżce zostanie przesunięta o kolejne miesiące. W takiej sytuacji warto złożyć pisemny wniosek o zmianę zaszeregowania i wynagrodzenia, a w razie odmowy poprosić o uzasadnienie oraz powołać się na porównanie do innych pracowników (ryzyko nierównego traktowania).
Udzielamy porad prawnych oraz przygotowujemy pisma do pracodawców w sprawach dotyczących wynagrodzeń, zaszeregowania i nierównego traktowania w zatrudnieniu. Pomagamy również w analizie dokumentów pracowniczych oraz w przygotowaniu strategii negocjacji z pracodawcą.
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy