• Autor: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Od kilku miesięcy pracowałem zdalnie poza granicami Polski, za zgodą mojego pracodawcy. Początkowo była to sytuacja wyjątkowa i tymczasowo zaakceptowana, jednak obecnie firma nalega, abym powrócił do kraju. W przeciwnym razie grożą mi zwolnieniem. Zastanawiam się, czy powinienem samodzielnie złożyć wypowiedzenie, czy czekać na decyzję pracodawcy. Obawiam się też, czy w przypadku pozostania za granicą i kontynuowania pracy pracodawca może rozwiązać ze mną umowę w trybie dyscyplinarnym oraz czy w takiej sytuacji miałbym prawo do wynagrodzenia za okres wypowiedzenia lub odprawy.
.jpg)
Zgodnie z art. 22 § 1 Kodeksu pracy stosunek pracy oznacza, że pracownik wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. To oznacza, że miejsce świadczenia pracy zawsze musi być zaakceptowane przez pracodawcę.
Art. 67(18) i 67(19) Kodeksu pracy przewiduje możliwość pracy zdalnej, ale wymaga to każdorazowego uzgodnienia między stronami. Pracodawca może cofnąć zgodę na pracę zdalną z dwudniowym uprzedzeniem (§4). W szczególnych przypadkach – np. gdy pracownik opiekuje się dzieckiem lub osobą niepełnosprawną – pracodawca ma obowiązek uwzględnić wniosek o pracę zdalną, chyba że jest to niemożliwe z powodu organizacji lub rodzaju pracy (§6). Jednak i w tych przypadkach obowiązek ten nie ma charakteru absolutnego.
Pracodawca może w każdym czasie odwołać polecenie pracy zdalnej. Jeśli pracownik nie stawi się do pracy w wyznaczonym miejscu, może to zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków, co w konsekwencji prowadzi do zwolnienia dyscyplinarnego. Takie zwolnienie jest natychmiastowe i odnotowane w świadectwie pracy.
Jeśli pracownik sam złoży wypowiedzenie, to w okresie wypowiedzenia musi wykonywać polecenia pracodawcy, w tym także dotyczące miejsca świadczenia pracy. W przeciwnym razie również może dojść do dyscyplinarnego rozwiązania umowy. Odprawa nie przysługuje ani w przypadku wypowiedzenia przez pracownika, ani w przypadku dyscyplinarnego rozwiązania umowy przez pracodawcę.
Najlepszym rozwiązaniem może być zawarcie porozumienia z pracodawcą dotyczącego zakończenia współpracy. W takim porozumieniu warto zapisać zarówno datę zakończenia zatrudnienia, jak i możliwość dalszej pracy zdalnej do tego czasu. Takie uzgodnienia powinny być sporządzone na piśmie.
Praca zdalna z zagranicy zawsze wymaga wyraźnej zgody pracodawcy i nie stanowi uprawnienia pracownika. Brak powrotu do kraju na żądanie pracodawcy może skutkować zwolnieniem dyscyplinarnym. Odprawa w tym przypadku nie przysługuje. Najlepszym i najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest polubowne porozumienie z pracodawcą co do zakończenia współpracy i warunków wykonywania obowiązków w ostatnim okresie zatrudnienia.
Przykład 1
Pracownik firmy IT chciał wykonywać obowiązki zdalnie z Hiszpanii. Pracodawca zgodził się na miesiąc, ale po jego upływie odwołał polecenie pracy zdalnej. Brak powrotu mógłby skutkować dyscyplinarnym rozwiązaniem umowy.
Przykład 2
Matka wychowująca dziecko do 4. roku życia złożyła wniosek o pracę zdalną. Pracodawca miał obowiązek go rozpatrzyć, ale odmówił ze względu na konieczność świadczenia pracy w siedzibie firmy. Taka odmowa była zgodna z prawem.
Przykład 3
Pracownik zawarł z pracodawcą porozumienie o rozwiązaniu umowy z końcem miesiąca. Do tego czasu mógł świadczyć pracę zdalnie, co pozwoliło uniknąć sporu i dyscyplinarnego rozwiązania stosunku pracy.
Jeżeli masz podobny problem z pracą zdalną, wypowiedzeniem czy obowiązkami wobec pracodawcy, skontaktuj się z nami – przygotujemy indywidualną opinię prawną i wskażemy najlepsze rozwiązanie.
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy