Czas pracy, rozliczanie minut i nadgodzin

Zasady wynikające z kodeksu pracy

Przepisy Kodeksu pracy nie przewidują możliwości zaokrąglania czasu pracy w górę ani w dół do pełnych kwadransów.

Zgodnie z art. 128 k.p. czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy, w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Oznacza to, że liczy się faktyczne stawienie się w miejscu pracy, a nie wyłącznie godzina wpisana w grafiku.

Akty wewnątrzzakładowe i ewidencja

W przepisach prawa pracy brak jest szczegółowych regulacji dotyczących momentu rozpoczęcia liczenia czasu pracy. Może on być doprecyzowany w regulaminie pracy lub układzie zbiorowym.

Pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy (art. 149 § 1 k.p.) dla każdego pracownika, obejmującą m.in. godziny nadliczbowe. Z tego wynika, że powinien odnotowywać rzeczywisty czas pracy co do minuty, a nie „zaokrąglony”.

Czas przygotowania do pracy

Zgodnie ze stanowiskiem Państwowej Inspekcji Pracy czas potrzebny na przebranie się czy przygotowanie stanowiska jest również czasem pracy. Pracodawca nie powinien uzależniać początku ewidencjonowania od chwili pojawienia się na konkretnym stanowisku.

Jeśli w regulaminie pracy ustalono, że zmiana trwa np. od 6:00 do 14:00, to przygotowania przed 6:00 powinny być wliczane w czas pracy, bo odbywają się na polecenie lub za zgodą pracodawcy.

Nadgodziny i rozliczenie minut

Każda praca ponad wymiar przewidziany w harmonogramie stanowi pracę nadliczbową, którą należy ewidencjonować i rozliczać. Nawet 10 czy 15 minut dodatkowej pracy to nadgodziny.

Wynagrodzenie za niepełne godziny nadliczbowe oblicza się proporcjonalnie – np. 15 minut to 25% stawki godzinowej, 30 minut to 50%, a każda minuta odpowiada 1/60 stawki.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.