• Autor: Aleksandra Pofit
Od kilku lat pracowałam w zakładzie produkcyjnym jako szlifierz. Zdecydowałam się odejść, ponieważ warunki pracy były coraz trudniejsze – niskie wynagrodzenie, brak perspektyw na podwyżkę i stres. Złożyłam wypowiedzenie bez zachowania okresu wypowiedzenia, ale pracodawca nie chciał go przyjąć i zaproponował, żebym jeszcze trzy tygodnie popracowała. Uległam i zmieniłam dokument, ale on i tak nie chciał go podpisać. W międzyczasie dostałam zwolnienie lekarskie, po którym już nie wróciłam do pracy. Ostatecznie wręczono mi rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym.
W świadectwie pracy znalazłam też nieprawidłowe informacje – pracodawca wskazał inną datę ustania zatrudnienia i skrócił mi doświadczenie zawodowe, mimo że od lat wykonywałam pracę szlifierza. Tymczasem u nowego pracodawcy podałam prawdziwy staż, a dokumenty mogą wywołać rozbieżności. Zastanawiam się, co mogę zrobić w tej sytuacji.
.jpg)
Warto podkreślić, że pracodawca nie ma prawa nie przyjąć wypowiedzenia ani rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Są to jednostronne czynności prawne, które nie wymagają jego zgody. Dla skuteczności wystarczy, aby oświadczenie pracownika zostało złożone, np. w sekretariacie czy recepcji firmy, z potwierdzeniem odbioru.
Rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym powinno mieć podstawy prawne i faktyczne. Jeśli pracownik uważa, że nie zostało ono zastosowane zasadnie, ma prawo w ciągu 21 dni od doręczenia złożyć odwołanie do sądu pracy. Co istotne, pracownik nie ponosi wówczas kosztów procesu – ciężar dowodu spoczywa na pracodawcy, który musi wykazać, że zwolnienie dyscyplinarne było uzasadnione.
Świadectwo pracy powinno zawierać prawdziwe i pełne informacje. Jeśli dokument zawiera błędy, pracownik ma prawo domagać się jego sprostowania. Zgodnie z art. 97 § 21 kodeksu pracy:
„Pracownik może w ciągu 14 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o jego sprostowanie. W razie nieuwzględnienia wniosku przysługuje mu, w ciągu 14 dni od zawiadomienia o odmowie, prawo wystąpienia z żądaniem sprostowania do sądu pracy.”
Pracodawca ma obowiązek pisemnie poinformować pracownika o odmowie sprostowania świadectwa. Jeżeli sąd pracy uwzględni powództwo, pracodawca musi wydać nowe świadectwo w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku i usunąć poprzedni dokument z akt osobowych.
W sytuacji, gdy pracodawca nie przestrzega prawa pracy i wystawia błędne dokumenty, warto powiadomić Państwową Inspekcję Pracy. Inspektorzy mają obowiązek przeprowadzić kontrolę i mogą nałożyć sankcje na pracodawcę.
Pracownik nie musi uzyskiwać zgody pracodawcy na złożenie wypowiedzenia. W przypadku bezzasadnego zwolnienia dyscyplinarnego warto skorzystać z prawa do odwołania się do sądu pracy. Jeżeli świadectwo pracy zawiera błędy, pracownik ma jasno określoną drogę prawną do jego sprostowania. Zgłoszenie sprawy do PIP może dodatkowo pomóc w wyegzekwowaniu przestrzegania przepisów przez pracodawcę.
Przykład 1
Pracownica złożyła wypowiedzenie w sekretariacie firmy, a pracodawca odmówił podpisania. Mimo to wypowiedzenie było skuteczne, ponieważ stanowi jednostronną czynność prawną.
Przykład 2
Pracownik został zwolniony dyscyplinarnie za rzekome porzucenie pracy. W sądzie udowodnił, że był w tym czasie na zwolnieniu lekarskim. Wyrok nakazał przywrócenie go do pracy i wypłatę odszkodowania.
Przykład 3
Świadectwo pracy zawierało błędną datę ustania stosunku pracy. Pracownik złożył wniosek o sprostowanie, a po odmowie – pozew do sądu pracy. Sąd nakazał wydanie nowego świadectwa, co miało kluczowe znaczenie przy ubieganiu się o świadczenia.
Jeśli masz podobny problem z rozwiązaniem umowy, świadectwem pracy czy zwolnieniem dyscyplinarnym, możesz skorzystać z profesjonalnej porady prawnej. Oferujemy szybkie i rzetelne wsparcie w sprawach z zakresu prawa pracy.
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika
Kodeks pracy