Co ustawa każe sprawdzić firmie pożyczkowej?
Ustawa o kredycie konsumenckim nie wymienia form zatrudnienia, które uprawniają do pożyczki. Wymaga czegoś innego: oceny zdolności kredytowej przed zawarciem umowy, a w przypadku instytucji pożyczkowych uzależnia udzielenie pożyczki od pozytywnego wyniku tej oceny¹. Ocena opiera się na danych z baz, w szczególności biur informacji kredytowej i gospodarczej, a gdy te dane nie wystarczają, firma odbiera od klienta oświadczenie o dochodach i stałych wydatkach gospodarstwa domowego¹. Przy kwotach przekraczających dwukrotność minimalnego wynagrodzenia dochodzą dokumenty potwierdzające dochód¹.
Z punktu widzenia przepisów umowa zlecenie nie jest więc gorszym dochodem niż etat. Jest dochodem, który trzeba wykazać i który firma zestawi z wydatkami.
Umowa zlecenie: co firma widzi i o co pyta?
Zlecenie to umowa cywilnoprawna, uregulowana w Kodeksie cywilnym, a nie w Kodeksie pracy². Nie gwarantuje stałości wynagrodzenia ani okresu wypowiedzenia znanego z etatu, więc pożyczkodawca zwykle patrzy nie na sam fakt zatrudnienia, tylko na regularność wpływów. Trzy, sześć miesięcy comiesięcznych przelewów od tego samego zleceniodawcy mówi o zdolności więcej niż jedna umowa na rok.
W praktyce firmy proszą o jedno z dwóch: wyciąg z rachunku za ostatnie miesiące albo zgodę na pobranie historii konta przez usługę dostępu do informacji o rachunku. Ta druga droga jest szybsza i nie wymaga drukowania czegokolwiek. Rachunek, na który wpływa wynagrodzenie, powinien należeć do wnioskującego, bo na niego trafi też pożyczka.
Praktyki studenckie i staż
Praktyki studenckie mogą być odpłatne, ale ustawa ogranicza wysokość świadczenia do dwukrotności minimalnego wynagrodzenia i nie traktuje go jako wynagrodzenia za pracę³. Staż z urzędu pracy to z kolei stypendium, nie pensja. Oba źródła są legalnym dochodem, ale firmy pożyczkowe oceniają je różnie: część akceptuje, część wymaga dodatkowego, stałego wpływu.
Nie ma sensu zgadywać. Warunki konkretnej oferty mówią wprost, jakie źródła dochodu firma uznaje, i tę informację warto przeczytać przed złożeniem wniosku, nie po odmowie.
Pierwsza praca na okresie próbnym
Umowa o pracę na okres próbny jest pełnoprawną umową o pracę, co dla pożyczkodawcy jest sygnałem pozytywnym. Minusem jest krótki czas trwania i brak historii wpływów. Firma może więc poprosić o oświadczenie o dochodach albo o wgląd w rachunek, mimo że formalnie dochód jest etatowy. To nie jest wyraz nieufności, tylko wykonanie obowiązku, o którym mowa wyżej.
Osobom w tej sytuacji zwykle najłatwiej jest skorzystać z ofert, w których formalności ograniczono do koniecznych, czyli pożyczek na dowód udzielanych online. Ich zestawienie wraz z warunkami poszczególnych firm można porównać w jednym miejscu, zobacz szczegóły. Tożsamość potwierdza się w nich dokumentem i przelewem weryfikacyjnym albo w aplikacji, a dochód oświadczeniem lub historią rachunku. Firma ocenia klienta mimo wszystko, inaczej nie mogłaby legalnie udzielić pożyczki, ale robi to bez zaświadczenia od pracodawcy, o które na okresie próbnym bywa niezręcznie prosić.
Trzy rzeczy, które warto sprawdzić przed podpisaniem
Po pierwsze, czy firma figuruje w rejestrze instytucji pożyczkowych Komisji Nadzoru Finansowego. Po drugie, RRSO i całkowita kwota do zapłaty w formularzu informacyjnym, który firma ma obowiązek przekazać przed zawarciem umowy¹. Po trzecie, termin spłaty dopasowany do dnia wypłaty, a przy zleceniu do faktycznego terminu przelewu, który bywa inny niż data na umowie.
Jeśli po podpisaniu pojawią się wątpliwości, od umowy o kredyt konsumencki można odstąpić w ciągu 14 dni bez podawania przyczyny¹. Zestawienie ofert różnych firm, w tym takich, które akceptują dochód z umów cywilnoprawnych, prowadzi finansowo.pl, pośrednik przedstawiający po jednym bezpłatnym wniosku propozycje kilku pożyczkodawców. Wybór i decyzja kredytowa pozostają po stronie klienta i firmy pożyczkowej.
Finansowo.pl nie udziela pożyczek ani kredytów i nie podejmuje decyzji kredytowych. Przed podpisaniem umowy zapoznaj się z formularzem informacyjnym i sprawdź RRSO oraz całkowitą kwotę do zapłaty.
Źródła
- Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (art. 9, art. 9a, art. 13, art. 53). Dz.U. 2011 nr 126 poz. 715 z późn. zm. https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20111260715
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (art. 734 i nast.). Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm. https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19640160093
- Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (art. 3). Dz.U. 2009 nr 127 poz. 1052 z późn. zm. https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20091271052
