Korzystny wyrok Sądu Najwyższego dla walczących o pracownicze emerytury

Wspomniany wyrok TK stał się podstawą fali roszczeń emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., czasowo pozbawionych świadczeń na skutek powyższego warunku ustawowego, o wsteczne wyrównanie wstrzymanych płatności. Sądy powszechne orzekały jednak dotychczas w takich sprawach różnie. W szczególności niektóre sądy powszechne przyjmowały koncepcję ZUS-u – odmawiającego niektórym emerytom wyrównania – z powołaniem się na fakt jakoby wyrok TK nie miał mocy wstecznej i działał tylko na przyszłość.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Dopiero Sąd Najwyższy w wyroku z 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II UK 372/12 wskazał, że przepisy uznane za niezgodne z Konstytucją w/w wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego naruszały ją już od dnia ich wejścia w życie i w związku z tym nie mogą być legalną podstawą do orzekania przez sądy powszechne i Sąd Najwyższy. Sąd Najwyższy wskazał przy tym, że podstawą orzeczenia jest bezpośrednio art. 190 ust. 4 Konstytucji RP.

Innymi słowy, Sąd Najwyższy dał emerytom dodatkowy oręż do walki sądowej z ZUS (a takich spraw jest jednak wciąż wiele z racji uporczywego składania „zaporowych” apelacji przez ZUS) wskazując, że skoro orzeczeniem TK jakieś przepisy prawne zostały derogowane (usunięte) z porządku prawnego to oznacza, że sądy orzekające w sprawach, w których zostały one zastosowane, obowiązane są do przywrócenia stanu sprzed wejścia tych przepisów w życie (tak też wcześniej uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2013 r. II UK 299/12).

Emeryci, nie poddawajcie się zatem w walce o swoje prawa, zwłaszcza zaś brońcie swoich racji przed sądami apelacyjnymi w przypadku składania przez ZUS odwołań od niekorzystnych dlań wyroków sądów pierwszej instancji, których na szczęście jest coraz więcej.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>