Udzielamy indywidualnych Porad Prawnych

Masz podobny problem prawny?
Kliknij tutaj, opisz nam swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Błędne świadectwo pracy i angaże jako dowód

Marek Gola • Opublikowane: 2015-03-11

Przez 17 lat pracowałem w Wojskowych Zakładach Lotniskowych jako powlekacz emalią. Wystawiono mi jednak błędne świadectwo (konserwator). Zakład już nie istnieje, ale zostały moje angaże z tego okresu, z których wynika faktyczne stanowisko. Czy mogą być dowodem w sporze z ZUS-em dotyczącym szczególnych warunków pracy?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Podstawę prawną niniejszej odpowiedzi stanowi ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwana dalej ustawą, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Z treści Pana pytania wynika, iż przez okres 17 lat świadczył Pan pracę na rzecz Wojskowych Zakładów Lotniskowych na stanowisku powlekaczka emalią. Pracodawca wydał Panu świadectwo pracy, w którym wpisano jako stanowisko pracy: malarz konstrukcji metalowych. W chwili obecnej nie ma faktycznych możliwości skorygowania świadectwa pracy, bowiem zakład pracy został zlikwidowany.

Istotny z punktu widzenia Pana interesu jest przepis art. 473 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej K.p.c), zgodnie z którym „w sprawach przewidzianych w niniejszym dziale nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron”.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż brak należytego świadectwa pracy nie oznacza pozbawiania szans na uzyskanie wcześniejszej emerytury. Szansą dla Pana jest treść cytowanego art. 473 K.p.c. Innymi słowy w postępowaniu przed sądem, także wówczas, gdy przedmiotem sporu jest prawo do nabycia emerytury za pracę w warunkach szczególnych, fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie mogą być dowodzone wszelkimi dostępnymi środkami, a do sądu należy ocena ich wiarygodności.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego w tej materii jest jednolite i nie budzi żadnych wątpliwości. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 r., sygn. akt II URN 3/95, „w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte w § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. 1983 r. Nr 10 poz. 49 ze zm.) dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami”. Zgodnie z § 20 pkt 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń wysokość zarobków ubezpieczony powinien udowodnić zaświadczeniami pracodawców. Powyższe ograniczenie nie obowiązuje w postępowaniu sądowym, w którym Pan jako strona może wnosić o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków i zadąć przesłuchania swojej osoby w charakterze strony. Możliwość taką daje przepis art. 473 K.p.c., który stanowi, iż w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przed sądem nie stosuje się żadnych ograniczeń dowodowych. Ten wyjątek od ogólnych zasad wynikających z art. 247 K.p.c. sprawia, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które sąd uzna za pożądane i ich dopuszczenie za celowe.

Pozwolę sobie zatem wskazać, iż jeżeli żyją jeszcze Pana koledzy z którym świadczył Pan pracę na takim samym stanowisku, bądź którzy mieliby jakąkolwiek wiedzę w przedmiocie zakresu Pana obowiązków warto ustalić ich dane teleadresowe, i wezwać w razie wystąpienia o przyznanie emerytury za prace w warunkach szczególnych na świadków na okoliczność ustalenia zajmowanego stanowiska pracy. Warto także zastanowić się, czy któryś kolega, który zajmował takie samo stanowisko bądź podobne, nie dostał już emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W takim przypadku należy zawnioskować o powołanie akt takiej sprawy jako dowodu w sprawie. Sądy co do zasady, mając na uwadze wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, dopuszczają i przeprowadzają dowód z zeznań świadków, jak i akt rentowych innych pracowników. Wynika to bowiem z faktu, iż pracownik z uwagi na źle wystawione świadectwo pracy zostałby pozbawiony prawa które mu przysługuje.

Emerytura, o której mowa wyżej, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy – w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.

Opisane przez Pana stanowisko pracy w mojej ocenie może zostać zakwalifikowane jako stanowisko pracy polegające na emaliowaniu, a które to stanowisko zostało wskazane w Wykazie A, Dziale III, poz. 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W chwili obecnej, jak pokazuje orzecznictwo Sądów Okręgowych (I instancja) i Sądów Apelacyjnych (II instancja), istotne jest nie stanowisko wpisane w świadectwie pracy, lecz rzeczywiście wykonywana praca. Należy jednak podkreślić, iż praca taka musi być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Okoliczność, że do Pana zadań należało powlekanie emalią, ma istotne znaczenia, bowiem wskazuje bezpośrednio, iż był Pan odpowiedzialny za emaliowanie elementów produkowanych w Pana zakładzie pracy. Podkreślić należy zatem, że nie stanowisko pracy, a charakter wykonywanej pracy ma w tym przypadku szczególne znaczenie. Wykonywane przez Pana obowiązki mogą być udowadniane za pomocą każdego dowodu, angaży znajdujących się w Pana teczce osobowej, świadków, współpracowników.

Droga dochodzenia swoich praw jest zatem następująca. W chwili obecnej należy złożyć wniosek do ZUS o przyznanie prawa do emerytury. Następnie po uzyskaniu decyzji odmownej – odwołanie od takiej decyzji do właściwego sądu okręgowego (podany w pouczeniu w decyzji odmownej) i wówczas w odwołani wnosi się o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do emerytury za pracę w warunkach szczególnych i jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron, z ograniczeniem do przesłuchania Pana jako wnioskodawcy, jak i dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków (należy wskazać ich z imienia i nazwiska).

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »

Podobne materiały

Składki do ZUS kierowcy tylko z najniższej krajowej

Pracowałem jako kierowca ciężarówki (również wyjazdy międzynarodowe). Czy pracodawca może odprowadzać składki do ZUS tylko z najniższej krajowej?...

 

Zaliczanie pracy w gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy po 1983 r.

Zaliczanie pracy w gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy po 1983 r.

Mając lat 16 (1984 r.), pomagałem rodzicom w gospodarstwie rolnym, dojeżdżając do szkoły i codziennie wracając do domu. Chciałabym doliczyć te...

Ochrona imienia i nazwiska pracownika

Ochrona imienia i nazwiska pracownika

Moje pytanie dotyczy zakresu ochrony imion i nazwisk pracowników. Zatrudniam między innymi magazynierów. Czy uwidocznienie imienia i nazwiska...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Kodeks pracy

[Pobierz Kodeks pracy] Stan prawny – 1.01.2019 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.

Kodeks pracy

[Pobierz ustawę o PIP] Stan prawny – 1.01.2019 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.

wizytówka Zadaj pytanie »