Forum | Kontakt | Cennik | Porady prawne

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, a trafi ono do naszego prawnika specjalisty.
Opublikowane: 2006-01-31 Autor: Tadeusz M. Nycz

Urlop dodatkowy niepełnosprawnego

W artykule omówiono moment powstania prawa do urlopu dodatkowego pracownika zaliczonego do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm. oraz z 2005 r. Nr 164, poz.1366) – osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym.

Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego osoba niepełnosprawna nabywa po przepracowaniu roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności.

Na podstawie art. 6c ust. 9 cyt. ustawy, zostało wydane rozporządzenie MGPiPS z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328).

Z § 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia wynika, że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zamiera między innymi:

  • datę wydania orzeczenia,
  • datę złożenia wniosku,
  • datę lub okres powstania ustalonego stopnia niepełnosprawności.

W wydawanych orzeczeniach zespołów orzekających podawane są w praktyce :

  • data orzeczenia,
  • data ustalenia stopnia niepełnosprawności będąca tożsama z datą złożenia wniosku.

Na tle przytoczonego stanu prawnego i faktycznego powstaje pytanie, od której daty należy liczyć okres roku, o którym mowa w art. 19 cyt. ustawy?

Ustawodawca w art. 19 zdanie 2 cyt. ustawy stwierdza, że prawo do pierwszego urlopu dodatkowego  powstaje po przepracowaniu roku po dniu zaliczenia do stopnia niepełnosprawności. Zachodzi więc wątpliwość jaką datę należy uznać za dzień zaliczenia do stopnia niepełnosprawności?

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przyjmując, że byłaby to data wydania orzeczenia, pomijamy w istocie datę materialnego zakwalifikowania do stopnia niepełnosprawności. Data wydania orzeczenia nie może być, w świetle struktury dat uznawana jako data zakwalifikowania, ponieważ ona potwierdza tylko formalny moment, w którym zespół podejmował czynności proceduralne.

Materialnie rzecz biorąc, niepełnosprawny został zakwalifikowany do stopnia niepełnosprawności w dacie, określającej moment ustalenia stopnia niepełnosprawności tożsamy z datą złożenia wniosku o zaliczenie do grona niepełnosprawnych.

Gdyby data wydania orzeczenia miała wyłącznie powodować skutki prawne dla niepełnosprawnego pracownika, to data powstania stopnia niepełnosprawności byłaby zbędna.

Z materialnego punktu widzenia data wydania orzeczenia przez zespół nie ma znaczenia, skoro obok daty formalnych czynności, zamieszczona jest druga data o charakterze materialnym, określająca od jakiego dnia istnieje u pracownika określony stopień niepełnosprawności. Ta data może być jedynie uznawana jako rodząca skutki prawne dla pracownika, ponieważ jest ona tożsama z datą złożenia wniosku.

Przy tym kierunku wykładni, pracownik żądający potwierdzenia swej niepełnosprawności nie jest ograniczony w zakresie praw urlopowych od niezależnych od niego czynności proceduralnych zespołu orzekającego.

Gdyby przyjąć jako istotną datę wydania orzeczenia, wówczas mielibyśmy do czynienia z nieuzasadnionym różnicowaniem uprawnień np. dwóch lub więcej pracowników, którzy w tym samym dniu złożyli wniosek o potwierdzenie stopnia niepełnosprawności, przy czym z powodów biurokratyczno-proceduralnych otrzymali orzeczenie o zaliczalności wydane w różnych datach.

Ustalając datę zakwalifikowania pracownika do określonego stopnia niepełnosprawności trzeba więc brać pod uwagę datę materialnoprawną a nie datę formalnoprawną. Gdyby miało być inaczej, wówczas w art. 19 ust. 1 cyt. ustawy, ustawodawca musiałby wyraźnie wskazać, że pierwszeństwo daje formalnej a nie materialnej czynności.

Na taki kierunek wykładniowy wskazuje także art. 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym jej przepisy dotyczą osób, których niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Ustawodawca wyraźnie na pierwszym miejscu akcentuje słowo „potwierdzenie” niepełnosprawności.

W konsekwencji, orzeczenie o ustaleniu stopnia niepełnosprawności jest rozstrzygnięciem deklaratoryjnym, czyli potwierdzającym określony  fakt. Z tego powodu trudno przypisywać większe znaczenie dacie czynności procesowych podjętych przez zespół orzekający aniżeli dacie, która merytorycznie przesądza od kiedy istnieje dany stopień niepełnosprawności.

Podsumowując powyższe, należy uznać, że prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego powstaje po upływie roku od daty zakwalifikowania pracownika do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności. Datą określającą ten moment, nie jest data wydania orzeczenia, ale data od której zespół orzekający merytorycznie potwierdził, że u pracownika zaistniał umiarkowany lub znaczny stopień niepełnosprawności.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, a trafi ono do naszego prawnika specjalisty.

Opinie naszych Klientów ››



Kodeks pracy

[Pobierz Kodeks pracy] Stan prawny – 1.09.2016 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.

Kodeks pracy

[Pobierz ustawę o PIP] Stan prawny – 2.09.2016 r. j.t. z zaznaczonymi zmianami.


wizytówka